۱۳۸۷ اسفند ۱۰, شنبه

سفرای فرهنگی!! آمریکا در ایران!


در پی سفر گرهارد شرودر ، صدراعظم پیشین آلمان به تهران و دیدارهایش با سران رژیم جمهوری اسلامی، قول وقرارهای باراک اوباماا، رییس جمهور آمریکا به سران رژیم اشغالگر جمهوری اسلامی، در چارچوب مماشات همه جانبه با این رژیم، هیتئتی از هالیوود به تهران سفر کرده است.

ولادیمیر پوتین و شرودر


باراک اوباما و همسرش

کارخانۀ فیلمسازی "یونیورسال" مبتکر ارسال سفرای فرهنگی!! ایالات متحدۀ آمریکا به تهران است.



کارل لِمِل،بنیانگذار "یونیورسال"

در جمع این سفرای فرهنگی!! نام هنرپیشۀ هالیوود، آنِت بِنینگ که از جمله در فیلم "زیبایی آمریکایی" بازی کرد، نیز بچشم می خورد.



آنت بنینگ

آنت بنینگ به همراه همسر دومش وارن بیتی که او نیز از هنرپیشگان معروف هالیوود است، از فعالین حزب دمکرات آمریکا هستند و حتی وارن بیتی چندین بار تصمیم داشت خود را از سوی این حزب نامزد ریاست جمهوری آمریکا کند.


وارن بیتی و همسر چهارمش آنت بنینگ


وقتی از وارن بیتی می گوییم، سخن بر سر هنرپیشه ای است که از اوان کودکی به همراه خواهرش شرلی مک لین، روبروی دوربین های سینمایی قرار گرفت و از جمله در فیلمهای "شامپو" و "برادر ولگرد من" بازی کرد. او فیلم های زیادی نیز کارگردانی نموده است.

وارن بیتی که زمانی او را نیز متهم به فعالیت برای حزب کمونیست آمریکا می کردند، در مراسم اسکار سال 1999، هنگامی که آکادمی اسکار، جایزه ای را نیز برای الیا کازان، کارگردان معروف هالیوود و سازندۀ فیلمهایی همچون " زنده باد زاپاتا " و"مشتی در گردن" در نظر گرفته بود، به شدت به این تصمیم هالیوود اعتراض کرد و به همراه همسر چهارمش آنت بنینگ، با آنکه در سالن حضور داشت، نه تنها به هنگام اعلام نام الیا کازان، بعنوان برندۀ جایزه اسکار از جای برنخاستند، بلکه حتی ثانیه ای هم او را مورد تشویق قرار ندادند.

File:Viva Zapata movie trailer screenshot lighter.jpg

الیا کازان هنگام دریافت اسکار و صحنه ای از فیلم "زنده باد زاپاتا"

از دید وارن بیتی، آنت بنینگ و تنی چند دیگر از هنرپیشگان هالیوود، آقای الیا کازان متهم است که دوران"مک کارتیسم"، با کمیته ی ضد کمونیستی همکاری نمود و دیگر هنرپیشگان کمونیست هالیوود را لو داده است.

حال همین خانم آنت بنینگ در جمع هیئتی از سوی هالیود، به تهران رفت.

خانم آنت بنینگ و همراهان، پس از اعلام سیاست "تغییر" از سوی باراک اوباما، براستی "بوی کباب" را از تهران شنیده اند و به همین خاطر برای دستبوسی سران بسیار هنرمند!!! رژیم اشغالگر جمهوری که تنها هنرشان کشتار مردم ایران و غارت سرزمین ما می باشد، در تهران بسر می برند.

آنت بنینگ و همراهان گمان می کنند، در ایران همه جا از "طعم گیلاس" اشباع شده است!

اینان به عمد نمی دانند، تنها طعمی که مردم سرزمین ما می چشند، طعم تلخ زندگی روزمرۀ آنان است و طعم خونی است که زندانیان در زندانهای مخوف رژیم اشغالگر با لت و پار شدن صورت و دندان های خویش مزه می کنند.

آنت بنینگ و همراهان گمان می کنند، در ایران می توان"زیر درختان زیتون" لحظاتی دل به طبیعت و زندگی داد!

اینان به عمد نمی دانند، امروزه در ایران ،مخالفان رژیم اشغالگر جمهوری اسلامی و اصولا همۀ مردم ایران زیر چوبۀ دار ایستاده اند.

آنت بنینگ و همراهان برای دیدن"رنگ خدا" به ایران رفته اند.

آنت بننیگ و همراهان به عمد نمی دانند آنچه که بر ایران فرمانروایی می کند رنگ اهرمن و شیطان است، رنگ خدا در ایران از بین رفته و پیروان همۀ ادیان، حتی دراویشی که مسلمان هستند، زیر شدیدترین فشارهای حکومتی رژیم اشغالگر جمهوری اسلامی روزگار تلخ و تیره را سپری می کنند.

آنت بننینگ و همراهان با بستن چشم، گوش و دهان خویش به عمد آنچه را که در ایران، از سوی رژیم اشغالگر جمهوری اسلامی بر مردم ما روا می شود را نمی دانند.

آنت بننیگ و همراهان می خواهند ببینند در ایران "خانۀ دوست کجاست؟" و به همین خاطر به سرزمین اشغال شدۀ ما سفر کردند تا در میان سران جنایتکار رژیم اشغالگر جمهوری اسلامی برای خود دوست بیابند.
و پیداست که نخستین دوست آنها سردار سپاه، وزیر ارشاد و گوبلز رژیم اشغالگر جمهوری اسلامی، یعنی صفار هرندی است، که سرِ صدها ایرانی میهن دوست را بر سرِ دار کرده است.


دنیا را چه دیدی؟ شاید آنت بنینگ و همراهان به حضور!! احمدی نژاد و خامنه ای برسند تا از سوی آنها دستور بگیرند چگونه می توان هالیوودی اسلامی درست کرد.

آنت بنینگ و همراهانشان باید بدانند که رژیم اشغالگر جمهوری اسلامی رفتنی است. این دیر یا زود دارد، اما سوخت و سوز ندارد.

سفر آنت بنینگ و همراهان به تهران تنها عِرض آنها می برد و زحمت ما ایرانیان می دارد.

زهی بیشرمی!



کیانوش رشیدی

نهم اسفند ماه ۱۳۸۷


--------------------------------


۱۳۸۷ اسفند ۷, چهارشنبه

احمدی نژاد در آفریقا:

ahamdidamagh

برای دیدن تصویر بزرگتر، روی آن کلیک کنید!

----------------------------------

ترانه- سرود در پشتیبانی از دانشجویان دانشگاه پلی تکنیک:


">

-------------------------------------------------


ز پایِ رفتنم بگشا ، غل و زنجیر ِ ماندن را


جمشید پیمان



تـو را درجـانِ خود جویم، کـه در جـانـم تو پنهانـی
چـو دریـابم تـو را در جــان ، رهـم از بـنـدِ حیرانـی

ز پـایِ رفـتـنـم بـگشـا ، غـل و زنــجـیـر مــانـدن را
مــلــولـم مـی کـنـد مـانـدن ، ازآن گیرم گرانجانی

به هرجائی تو را جستم ، که بازت یابم ای درجـان
نـدانـستـم که ایـنجائی، بجز در جان ، نمی مانـی

ز هر چـون و چـرا بیرون ، نه ای افسانه و افسون
نـه دانـش پـاسـخـت دانـد ، نـه مـدلـولاتِ نادانـی

عـقـالِ عـقـل و بنـدِ عشق، نبندد دست و پایـت را
برون از عـقـل و از عشقی ، ورایِ کـفـر و ایمانی

پــیــامـت را نـیـوشـیـدم ، شـدم پــر از پــر پـــرواز
بـه زیــر بـالِ خـود دیــدم ، شـکـوه و فـر کـیـهـانی

به دریـاهای پـر توفان ، اگر بـاشی تـو کشتی بان
نـتـرسـم از سفـر دیگر ، درین شب هایِ ظلمانی

دلـم را چـون بـه دسـتِ تـو ، سپـارم ای امـین دل
رها گردم هم از ظـلـمـت ، هـم از دردِ پـریـشـانـی

جـز " آزادی " چـه خوانـیـمت ، که بنماید ترا گوهر
بـه نـام پـر فـروغ تـو ، چه جـان ها گشته قربـانی

نـشانی هایـت ای زیـبـا ، بـه هر دار و چـلـیـپـائی
به لب نام تو می جوشد، چه در پـیـدا، چه پنهانی

اگـر شـب در زمـیـن مـن ، گشـوده بـالِ تــاریـکـی
ز هم بگسل سیـاهی را ، به چشمـم مـهـر تابانی

تـوئی سیـمـرغ الـبـرزم ، خـجسته نـام و رائی تـو
بـکن بـایـستـه تـدبـیـری، زحـد بـگذشـتـه ویـرانـی

--------------------------------------

۱۳۸۷ اسفند ۴, یکشنبه



سی سالگی رژیم اشغالگر خمینی و آیت الله بی بی سی!

طرح از "اصغرآقا(هادی خورسندی خودمون) "


بسی رنج بردم در این سال سـی


آخوند زنده کردم بدین بی بی سی


۱۳۸۷ بهمن ۲۵, جمعه


یاد باد آن روزگاران یادباد!



عکسی از دانشجویان دانشگاه صنعتی آریامهر،


پیش از بروی کار آمدن رژیم جنایتکار خمینی!


ننگ و نفرین بر رژیم آخوندی!

ننگ و نفرین بر پشتیبانان رژیم خمینی در هر رنگ و لباسی، از توده ای -اکثریتهای خائن به میهن گرفته تا ضد ملی-مذهبی ها!

رژیم آخوندی سرنگون خواهد شد!

این دیر یا زود دارد، اما سوخت و سوز ندارد!

پیروز می شویم!

کیانوش رشیدی

25 بهمن ماه 1387

۱۳۸۷ بهمن ۲۱, دوشنبه


۲۲ بهمن


روز فاجعه ی ملی برای ایران و ایرانیان



" روز شوم ۲۲ بهمن"




پیشکش به همه ی قربانیان رژیم جنایتکار خمینی از ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ تا کنون


پیشکش به همه ی قربانیان رژیم جنایتکار خمینی از ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ تا کنون


قصیده ای از"سیف فرغانی" شاعر قرن هفتم خطاب به اشغالگران مغول که زبان حال امروز مردم ایران خطاب به رژیم اشغالگر آخوندی می باشد:



هم مرگ بر جهانِ شما نیز بـــگذرد
هم رونق زمـــــان شما نیز بگذرد

وین بومِ مِحنَت ازپی آن تا کند خراب

بر دولــــت آشیان شما نیز بگذرد


باد خزان نکبت ایّام ناگــــــــــهان

بر بــــاغ وبوستان شما نیز بگذرد

آب اجل که هست گلوگیرخاص وعام
بر حلق و بر دهان شما نیز بگذرد

ای تیغتان چو نیزه برای سـتـــم دراز
این تیـــــــزی سنان شما نیزبگذرد

چون داد عادلان به جهان دربقا نکرد
بـــــیداد ظالمــــــان شما نیز بگذرد

در مملکت چوغُرّشِ شیران گذشت ورفت
این عوعوِ سـگان شما نیز بگذرد

آنکس که اسب داشت غُبارش فرونشست
گَرد سُم خران شما نیز بگذرد

بادی که در زمانه بسی شمع ها بکُشت
هم بر چراغدان شما نیز بگذرد

زین کاروانسرای بسی کاروان گذشت

ناچار کاروان شما نیز بگذرد

ای مُفتَخَر به طالع مَسعود خویشتن
تاثیر اختـــــــران شما نیزبگذرد

این نوبت از کسان به شما ناکسان رسید
نوبت ز ناکسان شما نیز بگذرد

بیش از دوروز بود ازآن دگرکسان
بعد از دوروزازآن شما نیز بگذرد

بر تیر جورتان ز تحمّل سپر کنیم
تا سختی کمان شما نیز بگذرد

در باغ دولت دگران بود مدّتی
این گُل، زگُلسِتان شما نیز بگذرد

آبی ست ایستاده در این خانه مال وجاه
این آب نا رَوانِ شما نیز بگذرد

ای تو رَمِه سپُرده به چوپان گُرگ طبع
این گُرگی ِشبان
ِشما نیز بگذرد

پیل فَنا که شاه بَقا مات حُکم ِاوست
هم بر پیادگانِ شما نیز بگذرد

ای دوستان خواهم که به نیکی دعای سیف
یک روز بر زبان شما نیز بگذرد


سیف فرغانی

شاعر قرن هفتم

-----------------------------------------

*نقاشی ها از من است.-کیانوش رشیدی

در کوچه های برفی بهمن

جمشید پیمان

درکوچه های برفی بهمن
درباغ خاطر پاییز ما که عشق ،
مثل حریر سبز، دامن خود را گشاده بود،
نام تو بر سر هر شاخه ای نشست .
هرکس به جست و جوی تو چشمی گشوده بود ،
بر بام های ظلمت دیرین شهر ما ،
نام تو خلوت شب را ز هم گسست .

در کوچه های برفی بهمن
آنجا که معبر همیشگی دیدگانِ ماست ،
آوای سبز بهاران شنیده شد ،
اما تو ، نا رسیده ، گذشتی
یعـنی که این بهار، چه غمگین زما گذشت .
درکوچه ها برفی بهمن
در انتظار روی تو بودیم و دیدنت
ـ یعنی ستاره ای که سحر را دهد نوید ،
یعنی که دست عاطفه آغوش وا کند ـ
اما صدای " هیچ " *
یعنی که جمله پوچ،
از بامداد کاذب این شهر بی فروغ ،
بر روی و موی خلق هراسان ، فرو نشست
ـ یعنی که شب دوباره گره میخورد به شب ـ

در کوچه های برفی بهمن
هر چند تار و پود عاطفه از هم گسسته شد ،
نام خجسته ات اما ز دل نرفت،
ما همچنان به جست و جوی بهاران روان شد یم :
این کاروان سبز
از معبر ضخیم زمستان گذر نمود
در این گذار صعب ،
هر ما شه ای که رو به شب تازه می چکید ،
نام ترا به سینه ی تاریخ می نوشت ،
یعنی که باز هم ،
آوای سبز بهاران نمرده است .

در کوچه های برفی بهمن
بر هر صلیب،
پیکری از عشق می گداخت ،
از قطره قطره خونِ مسیحانِ روزگار ،
نام تو می چکید:
یعنی به باغ خاطر پاییز ما که عشق ،
مثل حریر سبز
دامن خود را گشاده بود ،
نام خجسته ات به خاطر هر شاخه ای نشست .
------------------------
*در دوازدهم بهمن پنجاه وهفت،قطب زاده از خمینی پرسید:
اکنون که پس از پانزده سال دوری ، به وطن باز میگردی چه
احساسی داری؟
باپوز خندی زهرآگین گفت : هیچ !

۱۳۸۷ بهمن ۱۸, جمعه




سروده ای زیبا از آقای جمشید پیمان:


مـثـنـوی خـواند ، نـه افـسانه ی خاتون و کنیز

چـه بـگویـم ز دلـم کایـن هـمـه نـاکـام افـتـاد

بـا یـکی وعـده چـه سـان در طمع خام افـتاد

پـنـدِ پـیـران ، همه از خاطـر حیرت زده شست

اهــرمــن ، روح خــدا دیــد و در ایـن دام افـتاد

روز اول چـه بـگویـم که چـه ها در سر داشت

خــام حـرفـش شـد و آخـر به چه فرجام افتاد

دانــه را دیــد و شـتـابـان شد و غـافل ز قضـا

رفـت و در چـنـبـر آن شـیـخکِ بــد نــام افـتـاد

شب و روزش کـه گهی تیره و گه روشـن بود

شـد غروب و مه و سالش همه در شام افتاد

باورش شد که در این شیـخ ، خـدا جلوه نمود

به هــوایِ رخ حــق ، سـخـت در اوهـام افـتاد

در رخ مــاه شـبـی عـکس چنین شـیـخ بدیـد

چــون نـقـاب از رخـش افکند به سرسام افتاد

مـثـنـوی خـواند ، نـه افـسانه ی خاتون و کنیز

چـشـم خـود بـسـت ودر ایـن دوزخ ایـام افـتاد

۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰

۱۳۸۷ بهمن ۱۶, چهارشنبه



وبلاگ "حرف آخر":

علیرضا خدایی،دکتر آریان پور

و
کودتا علیه رهبری وقت حزب
توده!


علیرضا خدایی،مزدور شناخته شده ی وزارت اطلاعات رژیم آخوندی،و گرداننده ی ورق پاره های اینترنتی ساواماساخته ی "پیک نت" و "راه توده" بیش از آن درمانده و رسوا است که نیازی به معرفی دیگرباره داشته باشد. در اثبات رسوایی و نگونبختی و درماندگی این جانور هزارچهره که نه تنها در شناسایی،لودادن،دستگیری و اعدام مخالفان رژیم جنایتکار جمهوری اسلامی،از جمله
شناسایی،دستگیری و اعدام نظامیان دلیر و آزاده ی مرتبط با قیام ملی ۱۸ تیر ۱۳۵۹(موسوم به "کودتای نوژه")نقشی کلیدی بازی کرده،بلکه حتی در دستگیری شماری از همکاران خود در رهبری حزب توده،از جمله رحمان هاتفی،فرج الله میزانی(جوانشیر) و احسان طبری نقشی مستقیم داشته است،همین بس که اخیرا حتی رهبری حزب توده نیز با انتشار سندی از سوی هیئت سیاسی کمیته ی مرکزی این حزب او را رسما به همکاری و همدستی با وزارت اطلاعات رژیم آخوندی متهم نموده و اعلام کرده است که علیرضا خدایی ورق پاره ی "راه توده" را اساسا به دستور و با بودجه ی وزارت اطلاعات رژیم آخوندی براه انداخته است.

آنچه اما علی خاوری و دیگر سران حزب توده تاکنون از آن خبر ندارند،این نکته است که علیرضا خدایی،در سال ۱۳۶۶ خورشیدی، درهنگامی که در افغانستان مستقر بود و با مقامات "کا.گ. ب" و"جی. آر. یو"(سرویس اطلاعات نظامی شوروی پیشین) تماس و همکاری مستقیم و تنگاتنگ داشت،نقشه ی دقیق یک کودتای درون حزبی را با هدف کنارزدن خاوری از رهبری وقت حزب توده،و سپردن سکان رهبری این حزب بدست دکتر "امیر حسین آریان پور" که در ایران زندگی می کرد،تدارک دیده بود.نقشه ی حیله گرانه ای که در واقع از سوی وزارت اطلاعات رژیم آخوندی و با هدف همسو ساختن سیاست رهبری وقت حزب توده با رژیم جنایتکار آخوندی،و انتقال عملی سکان رهبری حزب توده به علیرضا خدایی،بمثابه ی جاسوس دیرینه وزارت اطلاعات رژیم آخوندی طرح ریزی شده بود،اما بدلیل عدم تایید از سوی مقامات اطلاعاتی شوروی در افغانستان،از جمله آندری ولادیمیروویچ ویربانول،معاون وقت آتاشه ی نظامی شوروی در افغانستان،که علیرضا خدایی را از نزدیک می شناخت و بدور از چشم علی خاوری،دبیر اول وقت حزب توده،مستقیما با او و همسرش،ناتالیا(ناتاشا) ورنیس،در ارتباط بود،عملی نشد و با شکست روبرو گشت.

آندری ولادیمیروویچ ویربانول کیست؟

آندری ولادیمیروویچ ویربانول یکی از افسران سرویس اطلاعات نظامی شوروی پیشین(جی.آر.یو) می باشد که پیش از اخراج ۱۸ دیپلمات شوروی از ایران،در کنسولگری شوروی در تهران انجام وظیفه می کرد.وی پس از آنکه همراه با هفده دیپلمات دیگر شوروی از ایران اخراج گشت،بعنوان معاون آتاشه ی نظامی شوروی در سفارت این کشور در پایتخت افغانستان آغاز بکار کرد و در سال ۱۳۶۷ خورشیدی،پس از پایان یافتن ماموریت اش در افغانستان به شوروی بازگشت.

آندری ولادیمیروویچ ویربانول که سرهنگ نیروی هوایی ارتش شوروی بود،در دوران اقامت در کابل در منطقه ی میکرورایون کهنه،بلوک ۱۴،آپارتمان شماره ی ۲ زندگی می کرد. گفتنی است علیرضا خدایی نیز در همین دوران همراه با همسرش،ناتالیا(ناتاشا) ورنیس و دو دخترش بنامهای لاریسا(لارا) و لودمیلا(میلا) در میکرورایون کهنه،بلوک ۳۵ـ الف زندگی می کرد.

اعتراف ضمنی علیرضا خدایی به داشتن رابطه با آندری ویربانول!

علیرضا خدایی بدنبال افشاگری هایی که علیه وی و مناسباتش با سازمان جاسوسی شوروی در افغانستان صورت گرفت،در یک مورد بطور ضمنی به وجود این مناسبات اعتراف نموده است.

علیرضا خدایی در شماره ی ۹۰ ورق پاره ساواماساخته ی "راه توده" در واکنش به افشاگری هایی که علیه او صورت گرفته بود،از جمله چنین نوشت:
" ...بعدها،در افغانستان یکی از ۱۸ کارمند و نظامیان عضو "آتاشه نظامی" سفارت اتحاد شوروی که از ایران و همزمان با یورش به حزب[توده] اخراج شده بود،اطلاعات تازه ای را در باره "گوزچگین" مطرح کرد.(نام دقیق و درست این مامور اطلاعاتی شوروی ولادیمیر کوزیچکین است ـ علی اکبر رشیدی)این فرد نظامی که همدوره و همدرجه گوزچگین(سروان ارتش) بوده و همراه با وی به ماموریت سفارت اتحاد شوروی به ایران اعزام شده بود،این اطلاعات شخصی را از "گوزچگین" داشت...")ورق پاره "راه توده"،شمازه ۹۰،رویه ۱۷)

اکنون علیرضا خدایی باید پاسخ دهد که این دیپلمات شوروی که "فرد نظامی" و " یکی از ۱۸ کارمند و نظامیان عضو "آتاشه نظامی" سفارت اتحاد شوروی که از ایران و همزمان با یورش به حزب[توده] اخراج شده بود"، کی، در کجا و در حضور چه کسی "اطلاعات تازه ای را در باره "گوزچگین" مطرح کرد"؟و علیرضا خدایی چگونه در جریان اظهارات این دیپلمات نظامی شوروی در افغانستان قرار گرفت؟ من با اطمینان کامل می توانم بگویم که این دیپلمات همدوره ی ولادیمیر گوزیچکین کسی نبود جز آندری ولادیمیروویچ ویربانول،معاون آتاشه ی نظامی سفارت شوروی در افغانستان، که علیرضا خدایی با وی در ارتباط بود.

گفتنی است که در اغلب دیدارها و گفتگوهایی که میان علیرضا خدایی و آندری ویربانول،معاون آتاشه ی نظامی سفارت شوروی در افغانستان انجام می گرفت،ناتالیا ورنیس،همسر علیرضا خدایی،که در یک خانواده ی مهاجر روس زبان در ایران زاده شده است،نیز بعنوان مترجم حضور داشت.این دیدارها و گفتگوها در خانه ی آندری ویربانول انجام می گرفت.

در همین ارتباط شاید ذکر خاطره ای خالی از فایده نباشد:

یکروز علیرضا خدایی و همسرش در جریان یکی از این دیدارها با آندری ویربانول،هنگامی که وارد خانه اش می شوند،مشاهده می کنند که تلویزیون و ویدئو روشن بوده و نامبرده سرگرم تماشای یک فیلم پورنو می باشد! علیرضا خدایی که همسرش در کنارش ایستاده بود،نه جرات آن را داشت که به ولی نعمتش،یعنی آندری ویربانول بگوید ویدئو را خاموش کند،و نه غیرتش!!! به او اجازه می داد که نمایش فیلم هیجان انگیز سکسی در حضور همسرش ادامه یابد.در یک کلام مانند خر در گل گیر کرده بود. تا اینکه بالاخره بخت با او یاری کرد و برق ناگهان قطع شد و بدین ترتیب شوهر باغیرت از خجالت همسرش بیرون آمد!

========================================================

۱۳۸۷ بهمن ۶, یکشنبه



از سری کارهای پیکرسازی من:


054


055


056


057


058


059


060


061


064


065


065


066


067


068


069


070


071


073


073


075


076


077


078


079


080

-------------------------------------------

۱۳۸۷ بهمن ۱, سه‌شنبه


حسین آمد!

"امام زمان" باید کشته شود!


دقایقی پیش باراک حسین اوباما رسما رییس جمهور آمریکا شد.

با توجه به اینکه رییس جمهور رژیم اشغالگر جمهوری اسلامی به حضور" امام زمان" در ایران اشاره می کند و دولت خود را دولت "امام زمان" می داند؛

و با توجه به اینکه آخوندها "امام زمان" را در "چاه جمکران" پنهان کردند؛

و از آنجا که رییس جمهور جدید آمریکا، نام حسین را نیز یدک می کشد،

و اگر گفته ی "محمد باقر مجلسی" درست باشد، لازم است بدنبال"زن ریشو" بگردیم تا وی "امام زمان" را بکشد.

با کشته شدن "امام زمان"، دولت"امام زمان" هم در ایران سقوط می کند و مردم ایران نفسی براحتی خواهند کشید.

"امام زمان" را که داشتیم؛

حسین که آمد؛

پس همه با هم در جستجوی "زن ریشو"!


کیانوش رشیدی


اول بهمن ماه ۱۳۸۷


نوشته ی زیر را نیز بخوانید:


۱۳۸۷ دی ۲۶, پنجشنبه



شروع برنامه ی تلویزیونی بی.بی 30!! به زبان فار30!!


bbc1.gif


تلویزیون بی بی 30 در 30 -مین سالگرد خروج پادشاه ایران از کشور،بزبان فار30 آغاز به کار کرد.

بی بی 30 چی ها 100 در 100 به زبان آخوندی سخن می گویند!






چنین گرگِ به خـون آغشتـه پـوزه


به دشتستانِ ایـران گشته نـاطـور


سروده ای از آقای جمشید پیمان




الا شـیـخ پـلـیـد و زشت و مـنـدور
الا از مــردمــی روح تــو بــس دور
الا ای مـایــه ی جـهـل و تـبـاهـی
فرو در قعر ظلمت ، مـانده مهجور
الا ای نــا هــویـــدا اصــل رنــگـت
زده بــر رخ هـزاران جـلـد مـقـشور
رخ زشـتِ تــو شـد در مـه پـدیـدار
تـهی گـشت آسمـان از تابش نـور
بـه تـاریـکی کـشانـدی میـهـنـم را
درین کارت چه کس بنمود مامور؟
نــکـونــامـی نـبـاشــد در کـنــارت
هـمـه اوبـاش بـاتو گشته محشور
پلشتی را به گیتی جان تو هستی
به پیش مـردمـان ،پستی و منفور
بـه خـون ریـزی نـظـیـرت را نـیـابم
نـه اسکندر ،نـه چنگیز و نـه تیمور
گریـزانـدی ز مـذهـب مـردِ دیـن را
به نـزد اهـرمـن سعی تو مـشکور
عـزا کـردی به هـر خـانـه، طرب را
بـریـدی گیـسـوانِ چـنـگ و تـنـبـور
نه کـژدم می زند برسـانِ تو نـیش
نـه مانـنـدت گــزد بـیـچـاره زنـبـور
*****************
خـدایـا بـا کـه گـویــم دردِ خــود را
چه سان مرهم کنم این زخم ناجور
کـه شیخی ناکس و بی بته امروز
کـشـانـده مـیـهـنـم را بـر لبِ گــور
ز شـاه و پـادشاهـی چـون بریدیم
شده سلطانـمان این شـیخ ناجور
زده تــکــیــه بـر اورنـــگِ ولایــت
بـود کـارش فـریـب و حـیـلـه و زور
چنین گـرگِ به خـون آغشته پوزه
بـه دشـتستانِ ایران گشته ناطـور
کـشیـده خـونِ زنـدانـی ،دم مـرگ
فـرو کرده جـوانـان ، زنــده در گور
مـوافـق را کـشـانـده در لـجـن زار
مـخـالـف را به کشتن داده دستور
بـه فـرمانی گـلـستان را خزان کرد
که گـورسـتـان کـنـد آبـاد و معمور
******************
گـرش روح خـدا خـواندم ،ببخشای
مـرا از ایـن خـطـا مـیـدار مــعــذور
بــه پـیـش داور بــیـنــایِ تـــاریــخ
جــنــایـاتـش نــمـانـد از نـظــر دور
نـمـی مـانـد بدین سان کارو بارش
بـیـفـتـد عاقبت از این شـر و شـور
زجــا خـیـزد چـو خـلـق رنـج دیـده
بکوبد بر سرش بـس تیغ و ساطور
بــروبـد خــاکِ مـیـهـن از وجـودش
شـود ظلمت سـرامان خانه ی نور
درخــشــد بــار دیــگر مـهـر تـابـان
گریـزد از وطن این شیـخ شب کور

جمشید پیمان
------------------------------------------

۱۳۸۷ دی ۲۱, شنبه

وبلاگ "حرف آخر":

پاسخ به یاوه های یک مزدور!


یکی از سربازان گمنام وزارت اطلاعات بدنام رژیم آخوندی در واکنش به نوشته های من علیه رژیم آخوندی و مزدوران آشکار و پنهان آن کف بر دهان کثیفش آورده و با نوشتن پیامی در زیر یکی از نوشته های من در بلاگفا بزعم خود برای من خط و نشان کشیده است!
این جانور پلید خمینی صفت که در فاز نهایی سرنگونی رژیم پابگور آخوندی و در هراس از آینده سهمگینی که در انتظار او و دیگر مزدوران جنایت پیشه رژیم اشغالگر جمهوری اسلامی است، حتی جرات آن را ندارد که با نام حقیقی و حقوقی و آدرس خود وارد میدان شود،عقده های کثیف آخوندی اش را چنین بالا آورده است:

«دلم برات می سوزه اون ور دنیا نشستی چرند سر هم می کنی ؟ آقای احمدی نژاد عادلانه ترین کارها رو انجام می ده کارایی میکنه که اون شاه گور به گور شده وزنیکه آشغالش حتی ارزه فکر کردن به اونو هم نداشتن بشین اون ور دنیا بزن توسر خودت وسینه چاک بده برای شاه که بعد از اینکه از ایران رفت حتی آمریکا حاضر به پناه دادن به اون نشد با یک لا قبا مردو گور به گور شد اون یک آشغال بی اصل ونسب بود پسر شاه به قبر پدرش خندیده که برای ملت بزرگ ایران پیغام داده بره برای باباش پیغام بده که الان تو جهنمه به تو بد تر از خوک هم قول شرف می دم که با آرزوی براندازی نظام اسلامی ایران که 98 درصد از مردم بهش رای دادن می میری مثل خیلی های دیگه که تو این راه موسفید کردنو هیچ گهی هم نخوردن گزارش غلط هاط زیادی رو هم که کردی به بلوگفا می دم تاتو باشی پشت دستت رو داغ کنی از سرور های جمهوری اسلامی عزیز که تا ابد پایدار هست برای مخالفت با اونا استفاده کنی»
کاملا روشن است که این جانور پلید اطلاعاتی و سرباز گمنام امام زمان خمینی نابکار از اینکه ما ایرانیان مخالف رژیم آخوندی بکوری چشم آخوندهای معمم و مکلای خمینی صفت گرداننده ی رژیم ضدمردمی جمهوری اسلامی بر اتحاد و همبستگی همه ی ایرانیان آزاده و میهن دوست اعم از هواداران پادشاهی،هواداران جمهوری،مجاهدین خلق،کمونیست ها و... پافشاری می کنیم،از فرط خشم و استیصال بخود می پیچد و از آنجا که همچون ولی وقیح و دیگر سران رژیم درحال احتضار آخوندی هیچ غلطی نمی تواند بکند،تنها به عقده گشایی پرداخته و بزعم خود به تهدید ما روی می آورد و بگونه ای مضحک تهدید می کند که از من و امثال من نزد گردانندگان بلاگفا شکایت خواهد برد!!!
مردک مزدور و ابله گمان می کند که در عصر اینترنت،آنهم در روزهای پایانی رژیم جهل و جنایت آخوندی با این تهدیدات توخالی و مسخره می تواند ما ایرانیان مخالف رژیم را از میدان بدرکند!
به این جانور مزدور که مدعی برخورداری رژیم ضدمردمی و اشغالگر آخوندی از پشتیبانی گسترده ی!!! مردم ایران است، باید گفت:
اولا،چنانچه شما وحوش خمینی صفت راست می گویید که رژیم تان از پشتیبانی گسترده ی ایرانیان برخوردار است،پس چرا جرات ندارید که یک رفراندم در باره ی حفظ و یا برچیده شدن نظام و رژیم منحوس و دست نشانده ی جمهوری اسلامی برگزار نمایید؟!
ثانیا،اگر راست می گویید که نظام و رژیم اهریمنی تان آنچنان قدرتمند است که ما آرزوی سرنگونی آنرا،بزعم شما جنایتکاران،بگور خواهیم برد،پس چرا جرات ندارید که با نام حقیقی و حقوقی و نشانی دقیق خود به تهدید ما ایرانیان مخالف رژیم بپردازید؟!
و سرانجام اینکه،در رد ادعای ابلهانه ی ابدی بودن نظام و رژیم دست نشانده تان نیز همین بس که حتی حکومت و خلافت آن پیامبر و "امام علی" تان نیز ابدی و جاودانه نبود،تا چه برسد به نظام و رژیم خونریز و پوشالی شما که گردانندگان ایرانی نمایش در دنیای بزرگ سیاست کوتوله هایی حقیر و بی مقدار بیش نیستند!
رسید نامه ز یک مزدور بدستم
گمان برده چو او ترسو و پستم
بدو گفتم که ای مزدور جانی
که از وحشت چنین خوار و نهانی
اگر ترسی نداری نام خود گوی
وگرنه بهر خود سوراخ موش جوی
چرا که عمرتان برسر رسیده
نسیم صبح آزادی دمیده
نگر که ارتش پاک دلیران
بزودی بازمی گردد به ایران
تو و سیدعلی،آن گرگ یکدست
بهمراه دگر خوکان بدمست
بزودی جایتان در گور باشد
کنار آن سگ منفور* باشد
کنون تا می توانی عر و عر کن
همه همپالگی ها را خبر کن
چو می ترسی که نامت فاش گویی
پر از ابهام و رمزو راز گویی
برینم بر سر قبر امامت
چو خواهی می زنم امضا به نامت!
-------------------
*خمینی خون آشام

علی اکبر رشیدی
شنبه،بیست و یکم دیماه ۱۳۸۷ خورشیدی

برگرفته از:
http://www.harfeakher.blogspot.com
------------------------------------------------

۱۳۸۷ دی ۱۸, چهارشنبه



ببینید و بخندید!


"از هول حلیم در دیگ افتادند!"

در ایران هم شعار می دهند : "مرگ بر فلسطین"!!


۱۳۸۷ دی ۱۶, دوشنبه



مدافعان دارودسته ی جنایتکار "حماس"،


مدافعان رژیم اشغالگر خمینی هستند!

حوادث در مناطق فلسطینی نشین "غزه" در روزهای اخیر، بار دیگر لشگر مزدوران با نقاب و بی نقاب رژیم اشغالگر جمهوری اسلامی را متحد ساخت.
لشگر مزدوران با نقاب و بی نقاب جمهوری اسلامی یقه درانی می کنند، بر سر و سینه ی خود می زنند،آسمان را به ریسمان می بافند تا ثابت کنند دارودسته ی ارتجاعی و خونریز "حماس" را که با یک کودتا "غزه" را به اشغال خود در آورده است ،نماینده ی مردم فلسطین معرفی کنند که گویا با یک انتحابات آزاد بر "غزه" مسلط شده است.

به این خانم ها و آقایان یقه دران و بر سر و سینه زن برای حماس باید گفت:
پیوندهای سیاسی-نظامی و اقتصادی دارودسته ی حماس با رژیم اشغالگر خمینی بر کسی پوشیده نیست.

دارودسته ی حماس چیزی نیست جز نیرویی سرکوبگر و مزدور رژیم جمهوری اسلامی که بجان مردم فلسطین افتاده است.

دارودسته ی حماس همانند "سپاه قدس" رژیم اشغالگر خمینی در عراق است که هر گونه نیروی مخالف خود را به بیرحمانه ترین شکلی سرکوب می کند.

دارودسته ی حماس همانند رژیم اشغالگر خمینی- که دشمن شادی و بهروزی مردم ایران است- دشمن شادی و بهروزی مردم فلسطین است.

پشتیبانان حماس، در هر رنگ و لباسی، پشتیبانان رژیم اشغالگر خمینی هستند.

نابودی حماس، نابودی یکی از بازوهای اصلی و نظامی رژیم اشغالگر خمینی در خاورمیانه است.

به فیلم زیر نگاه کنید و ببینید دارودسته ی اوباش و تا بدندان مسلح حماس در نوار"غزه" چگونه به یک جشن عروسی حمله می کنند، آن را بر هم می زنند و حتی بسوی داماد تیراندازی می کنند:



این تنها مشتی است نمونه ی خروار!

کیانوش رشیدی

شانزدهم دی ماه ۷۰۳۰ ایرانی

۱۳۸۷ دی ۳, سه‌شنبه


وبلاگ "حرف آخر":


لیلی سلیمی خیاط و علیرضا خدایی

قاتلان نظامیان جانباخته ی مرتبط با کودتای نوژه
را به دادگاه بـکشانیم!


لیلی سلیمی خیاط (لیلی)

حزب خائن توده،همدست رژیم آخوندی
چنانکه می دانیم حزب خائن توده،بمثابه ی همدست و گرداننده ی اصلی رژیم خونریز و اشغالگر جمهوری اسلامی، در خنثی سازی کودتای ملی نوژه در تیرماه ۱۳۵۹ خورشیدی ، و شناسایی ،دستگیری، شکنجه و تیرباران نظامیان میهندوست و دلیر مرتبط با این کودتا نقشی اساسی و کلیدی بازی کرد.
سران جنایتکار رژیم دست نشانده ی جمهوری اسلامی با همکاری سران حزب توده و عوامل نفوذی این حزب معلوم الحال در صفوف نظامیان دلیر مرتبط با کودتای نوژه، که بر آن بودند تا در هژدهم تیرماه ۱۳۵۹ خورشیدی طومار ننگین این رژیم ضدایرانی را یکسره در هم بپیچند و مردم ایران را از بند این رژِیم اهریمنی آزاد سازند،آنان را پیش از عملی نمودن نقشه ی کودتا دستگیر نموده و پس از شکنجه های وحشیانه و محاکمات فرمایشی در بیدادگاه های آخوندی،بیش از یکصد و سی تن از این قهرمانان و سرداران ملی را به جوخه های اعدام سپردند.
یکی از مهره های اصلی حزب خائن توده که با هدایت مستقیم کیانوری معدوم، در شناسایی،دستگیری و لودادن نظامیان دلیر و آزاده ی مرتبط با کودتای نوژه نقشی اساسی و کلیدی بازی کرد،عفریته و پتیاره ی جاسوسی بنام "لیلی سلیمی خیاط"،معروف به "لیلی" است که هم اکنون در برونمرز بسر برده و در وحشت دائم از امکان شناسایی شدن از سوی ایرانیان میهندوست،بویژه خانواده ها و بازماندگان جانباختگان مرتبط با کودتای نوژه،واپسین روزهای عمر ننگین و نکبت بار خویش را می گذراند.

لیلی سلیمی خیاط(لیلی) کیست؟


لیلی سلیمی خیاط(لیلی)که در دوران پیش از بروی کارآمدن رژیم دست نشانده ی خمینی رقاصه ی کاباره ها و هنرپیشه ی سینما بود،پس از جدا شدن از همسران نخستین اش،با یکی از عوامل شبکه ی جاسوسی شوروی و حزب خائن توده بنام ناخدا سیروس حکیمی ازدواج نموده و به استخدام ک.گ.ب و شبکه ی جاسوسی و مخفی حزب توده درآمد.
معرف لیلی سلیمی خیاط به شخص کیانوری معدوم،سیاوش کسرایی، یکی از سران حزب توده بود.
لیلی سلیمی خیاط (لیلی) با ناخدا حمید احمدی(معروف به ناخدا انور) از دیگر گردانندگان شبـکه ی مخفی حزب توده که بعدها به عضویت کمیته ی مرکزی حزب خائن توده در آمد و امروزه در برلین انجمنی موسوم به "انجمن مطالعات و تحقیقات تاریخ شفاهی ایران" را براه انداخته است، نیزارتباط مستقیم داشت.حمید احمدی که از گردانندگان شبکه ی جاسوسی و مخفی حزب توده در سال های پیش و پس از فاجعه ی بهمن ۱۳۵۷ بوده و در شناسایی،لودادن و دستگیری نظامیان دلیر و میهن دوست مرتبط با کودتای نوژه نقشی مستقیم داشت و بواسطه ی یدک کشیدن مقام مشاور نظامی ابوالحسن بنی صدر،نخستین رییس جمهور خمینی خون آشام،در پیشبرد جنایتکارانه ی جنگ ضدمیهنی ایران و عراق نیز مسئولیت مستقیم داشته و می بایستی در این ارتباط به مردم ایران پاسخگو باشد،در سال ۱۳۶۴،در دوران اقامت در افغانستان تحت اشغال شوروی،و در دورانی که عضو کمیته ی مرکزی حزب خائن توده بود،همراه با علیرضا خدایی و محمد حقیقت(با نام مستعار کریم) مسئولیت تشکیلات حزب توده در افغانستان را برعهده داشت و در این راستا با مقامات امنیتی حکومت دست نشانده ی شوروی در افغانستان و نیز با مستشاران نظامی و امنیتی شوروی در افغانستان همکاری تنگاتنگ داشت.
در گزارشی که در مجله ی ستاره سینما درباره ی لیلی سلیمی خیاط(لیلی)، این عفریته ی توطئه گر و جاسوس آمده است،چنین می خوانیم:
" لی لی از شوهر دومش طلاق گرفت ودر یک کاباره ایرانی در لندن بطور نیمه برهنه می رقصد !
بدنبال خبری که قبلا از «لی لی »داشتیم در این هفته توسط یکی از همکاران مجله که از لندن برگشته است مطلع شدیم که «لی لی »در لندن با یک کاباره ایرانی بنام «کاباره دانسینگ پارس »قرارداد بسته و شبها را در آنجا بطور نیمه برهنه رقص های شرقی اجرا می نماید .
همانطور که قبلا نوشتیم لی لی اخیرا تصمیم داشت بطور جدی کار سینما را ادامه دهد وحتی شوهر دومش را که یک تاجر فرش بود ترغیب می نمود تا برای تهیه فیلمهای هنری و موج نوئی سرمایه گذاری نماید .اما شوهرش به کلی نسبت به کار سینما بیگانه بود،بااین تصمیم لی لی مخالفت می ورزید .
می گویند اختلاف لی لی با شوهرش از اینجا ناشی می شود که او حاضر نمی شد در کار سینما سرمایه گذاری نماید .
سرانجام این اختلاف نظر بالا گرفت ولی لی از او جدا و برای اینکه از خودش و او انتقام گرفته باشد باکاباره مذکور قرداد بست .
ابتدا قرار بود که او در این کاباره برنامه استریپ تیز که نوعی رقص همراه با لخت شدن تدریجی است ،اجرا نماید .اما چون برای این برنامه آمادگی نداشت کارخود را با اجرای نوعی رقص های شرقی مخصوصا عربی شروع نموده است تا پس از فرا گرفتن فنون لازم برای استریپ تیز ،برنامه رقص خود را با آن همراه نماید . "
(برگرفته از :مجله ستاره سینما ،سال ۱۳۵۳ ،شماره ۵۳ )

و دقیقا همین عفریته از سوی سازمان جاسوسی شوروی و سران وطنفروش حزب توده ماموریت می یابد که بواسطه ی مناسبات همسرش(ناخدا سیروس حکیمی) با نظامیان دلیر مرتبط با کودتای نوژه، که از وابستگی نامبرده و لیلی سلیمی خیاط(لیلی) به شبکه ی جاسوسی شوروی و حزب توده بی اطلاع بودند، در صفوف آنان نفوذ کرده و سپس آنها را به وزارت اطلاعات رژیم آخوندی لو داده و به کشتارگاه بفرستد!
سران خائن و وطنفروش حزب توده،از کیانوری معدوم گرفته تا علیرضا خدایی،جاسوس سرشناس رژیم آخوندی و گرداننده ی ورق پاره های اینترنتی ساواماساخته ی "پیک نت" و "راه توده" آشکارا و بکرات از نقش اساسی و کلیدی حزب توده،و نیز نقش ویژه و
منحصربفرد لیلی سلیمی خیاط(لیلی) در لودادن نظامیان میهندوست مرتبط با کودتای نوژه و خنثی نمودن این کودتا سخن گفته اند
.

لیلی سلیمی خیاط در سال ۱۳۶۶ خورشیدی همراه با فرزند خردسالش "سیامک"از ایران به افغانستان رفت،و پس از ملاقات با سران وقت حزب توده در افغانستان :علیرضا خدایی،علی خاوری،حسین علوی(معروف به امین،و برنامه ساز کنونی رادیو آخوندی "زمانه" در هلند)،سیاوش کسرایی ،محمد حقیقت(معروف به کریم،معاون ناخدا بهرام افضلی) و نیز مسئولان ک.گ.ب در سفارت
شوروی در پایتخت افغانستان، برای انجام ماموریت در اروپا به هندوستان پرواز نمود.

گفتنی است حسین علوی(امین) که در دوران تصدی مسئولیت تشکیلات حزب توده در افغانستان،مسئولیت شعبه ی جعل اسناد این حزب معلوم الحال در این کشور را بعهده داشت،پس از ورود "لیلی سلیمی خیاط"به افغانستان،و محول نمودن ماموریت های ویژه و خیانتبار جاسوسی به وی،مقدمات فنی و لجستیکی اعزام این عفریته ی جاسوس و خمینی صفت به غرب را فراهم ساخت.

لیلی سلیمی خیاط در دوران اقامت کوتاه مدت خویش در کابل بواسطه ی برخورداری از تجربه ی نفوذ در میان محافل ناسازگار با رژیم جنایتکار آخوندی،از سوی علیرضا خدایی(از گردانندگان اصلی شبکه ی مخفی حزب توده) ماموریت یافت که با هدف نفوذ به اقامتگاه دکتر عبدالرحمن قاسملو،دبیرکل پیشین حزب دمکرات کردستان ایران،ابتدا به هندوستان رفته و از آنجا به اتریش برود.

چنانکه می دانیم،دکتر عبدالرحمن قاسملو پس از چندی بدست تروریست های اعزامی از سوی رژیم پلید و خونریز آخوندی ترور شد.
لیلی سلیمی خیاط،این قاتل رذالت پیشه ی نظامیان مرتبط با کودتای ملی نوژه،هنگام ورود به فرودگاه نظامی کابل در سال ۱۳۶۶ خورشیدی، از سوی شخص حسین علوی(امین) که در آن هنگام عضو هیئت سیاسی کمیته ی مرکزی حزب خائن توده بوده و
مسئولیت تشکیلات این حزب در افغانستان را برعهده داشت،مورد استقبال قرار گرفت.
لیلی سلیمی خیاط سپس بواسطه ی آشنایی پیشین با محمد حقیقت(کریم)،از دیگر اعضای هیئت سیاسی کمیته ی مرکزی حزب توده،و معاون وقت بهرام افضلی،از عوامل مخفی حزب توده و فرمانده ی پیشین نیروی دریایی رژیم جمهوری اسلامی ،در خانه ی وی واقع در منطقه ی "وزیراکبرخان" کابل مستقر گشت،و در آنجا با علی خاوری،دبیر اول وقت کمیته ی مرکزی حزب توده،عیلرضا خدایی،سیاوش کسرایی و مقامات کا.گ.ب بکرات دیدار نموده و دستورات لازم برای ادامه ی ماموریت های جاسوسی و نفوذی خود دریافت نموده،و سپس خاک افغانستان را ترک کرد.


اعترافات علیرضا خدایی به همدستی با سران جنایتکار رژیم آخوندی
سران خائن و وطنفروش حزب توده،از کیانوری معدوم گرفته تا علیرضا خدایی،جاسوس سرشناس رژیم آخوندی و گرداننده ی ورق پاره های اینترنتی ساواماساخته ی "پیک نت" و "راه توده" آشکارا و بکرات به نقش اساسی و کلیدی حزب توده،و نیز نقش ویژه و منحصربفرد لیلی سلیمی خیاط(لیلی) در همدستی با سران جنایتکار رژیم اخوندی در زمینه ی لودادن نظامیان میهندوست مرتبط با کودتای نوژه و خنثی نمودن این کودتا سخن گفته اند.


اعترافات آشکار و بیشرمانه ی سران حزب توده،بویژه اعترافات علیرضا خدایی،گرداننده ی ورق پاره های اینترنتی ساواماساخته ی "پیک نت" و "راه توده" در این زمینه ـ که بدون هیچگونه فشار و شکنجه و تهدیدی علیه آنان صورت گرفته و من نمونه هایی از آن را در زیر خواهم آورد ـ ضمن آنکه نمونه هایی روشن و بیچون و چرا از همدستی سران و عوامل حزب خائن توده با رژیم ضدایرانی جمهوری اسلامی در زمینه ی سرکوب و کشتار ایرانیان را به نمایش می گذارد،اهرم ها و پایه هایی حقوقی و قابل استناد برای کشانیدن این سیه دلان،و بویژه شخص علیرضا خدایی و لیلی سلیمی خیاط(لیلی) بپای میز محاکمه در دادگاه های صالحه ی اروپا و آمریکا، به اتهام همدستی آنان در زمینه ی لودادن،دستگیری،شکنجه و تیرباران بیش از یکصد و سی تن از نظامیان مرتبط با کودتای نافرجام نوژه که در جریان آن حتی یک تیر به ایرانیان شلیک نشد،بدست می دهد.
بر ایرانیان میهن دوست و آزاده در درون و برون از مرزهای میهن مان،و بویژه بر خانواده ها و بازماندگان جانباختگان مرتبط با کودتای نوژه است که در راستای پیکار برای سرنگونی رژیم ضدایرانی جمهوری اسلامی بیش از پیش به نقش خیانتبار حزب توده و
سران و عوامل این حزب معلوم الحال که همچنان،و بروال سال های نخست پس از بروی کار آمدن رژیم جنایتکار آخوندی،نقش شاخک های اطلاعاتی این رژیم در شناسایی و شکار مخالفان آن را ایفا می کنند، توجه داشته باشند و این مزدوران را در هر لباس و در هر کجا که لانه کرده اند،شناسایی و افشا کنند،و بعنوان نخستین گام عملی در این راه،با اعلام جرم علیه علیرضا خدایی و لیلی سلیمی خیاط(لیلی)،آنان را در کنار سران تبهکار رژیم خونریز جمهوری اسلامی،به اتهام جنایت علیه بشریت، در دادگاه های صالحه ی اروپا و آمریکا بپای میز محاکمه بکشانند.
اینک نمونه هایی از اعترافات علیرضا خدایی در زمینه ی نقش ضدایرانی حزب توده و بویژه نقش لیلی سلیمی خیاط(لیلی)،این عفریته ی توطئه گر و جنایت پیشه توده ای در زمینه ی لودادن و دستگیری نظامیان میهندوست و دلیر مرتبط با کودتای نوژه که در آستانه ی جنگ ضدمیهنی و خمینی خواسته ی عراق و ایران،پس از تحمل شکنجه های وحشیانه از سوی بازجوبان و شکنجه گران توده ای و آخوندی به جوخه های اعدام سپرده شدند.

این اعترافات از مصاحبه های علیرضا خدایی با ورق پاره ی اینترنتی ساواماساخته ی "راه توده" که خود، گرداننده ی آن است،گرفته شده است:

"پس از باز شدن دفتر حزب نیز، جلسات ما سه نفر، یعنی من و هاتفی و پرتوی روزهای یکشنبه بعد از ظهر در زیر زمین دفتر طراحی برادر سیاوش کسرائی در یوسف آباد تهران با حضور کیانوری تشکیل می شد. ما سه نفر به دفتر حزب نمی رفتیم و تنها در این جلسات برای کارها شرکت می کردیم. همین دفتر و همین جلسات بعدا شد ستاد کشف کودتای نوژه که اتفاقا در حاشیه کتاب شورشیان آرمانخواه که پرتوی آن را ویراستاری کرده، خواندم که به همین جلسات اشاره ای گذرا کرده است." (علیرضا خدایی،راه توده 173 21.04.2008)

"در تمام این دوران، جلسات چهار نفره ای که گفتم یکشنبه ها بعد از ظهر تشکیل می شد و در همین جلسات اقداماتی در رابطه با ماجرای کودتای نوژه، ماجرای دستگیری "محمدی" مامور ساواک شاهنشاهی و مسئول کارگزاری شنود در سفارت اتحاد شوروی توسط تیم پرتوی که منجر به دستگیری و زندان 3 ماهه او شد و همچنین کودتای طبس بررسی و سازماندهی شد. در همه این موارد مفصل تر برایتان خواهم گفت تا معلوم شود ما، یعنی حزب توده ایران چگونه به وظیفه انقلابی خود برای دفاع از انقلاب 57 عمل کرد و صدها هزار نفر به شمول آیت الله خمینی و بسیاری همراهان و همکاران او را از قتل عام در جریان 3 کودتا نجات داد." ( علیرضا خدایی،راه توده 191 25.08.2008)

"من هم در عین ارتباط با حلقه‌های حزبی دوران نوید، سرگرم همین ارتباط‌هائی بودم که برایتان گفتم و می‌ گویم. گسترش سازمان غیر علنی هم توسط پرتوی پیش می‌رفت. اما هر کدام از ما مستقل حرکت می‌ کردیم، درعین حال که در جلسات یکشنبه گزارش‌های کلی طرح می‌ شد و همه درجریان تصمیم گیری‌ها بودیم. مثل در باره کودتای نوژه پرتوی مسئول سازمان دادن کشف و نفوذ در درون آن شبکه بود، اما گزارش پیشرفت کار و اشکالات در جلسه مطرح می‌ شد و یا اگر زنده یاد کیانوری اطلاعاتی داشت درباره نوژه و یا دیداری با مقامات داشت و یا بحث‌های مهمی در رهبری حزب شده بود، آنها را مطرح می‌ کرد و ما هم درجریان قرار می‌ گرفتیم." (علیرضا خدایی،راه توده 192 01.09.2008)

"به این ترتیب و با عبور از کودتای طبس، ما می‌رسیم به کودتای نوژه و یکی از دلایل پیدا شدن اولین سرنخ‌ها هم اتفاقا همین حساسیت بسیار بالائی بود که کیانوری نسبت به کودتا داشت و آن را به همه ما هم منتقل کرده بود.اولین خبر مربوط به کودتا را، که نامی از کودتا در میان نبود بلکه فعالیت‌های مشکوک یک گروه از افسران شاه مطرح شد که در داخل کشور بودند. خبر کوتاهی را پرتوی در جلسه و در جمع گزارش‌هایش داد مبنی بر این که همسر یکی از رفقای افسر به محفلی از سلطنت طلب‌ها وصل شده که ظاهرا در تدارک یار گیری و سازماندهی هستند. آن رفیقی که این اطلاع را از قول همسرش به رابط خود در تشکیلات پرتوی رسانده بود، از افسران بازنشسته نیروی دریائی بود. البته امیدوارم درباره بازنشستگی او اشتباه نکرده باشم. یا بازنشسته شده بود و یا استعفا داده بود و یا مشمول تصفیه شده بود، اما بیشتر بازنشستگی یادم است. بهرحال همسر او چنین خبری را به وی داده بود و او هم به حزب اطلاع داده بود. کیانوری که بسیار بیشتر از ما عادت داشت این نوع خبرها را پیگیری کند، فورا از پرتوی خواست که رابط تشکیلاتی را حذف کرده و خودش مستقیما ارتباط بگیرد و سریعا گزارش بدهد که آن محفل چند نفره است و چه بحثی می‌کنند و هدفشان از جمع شدن و ارتباط داشتن با هم چیست و از همه مهم تر این که با خارج ارتباطی دارند یا نه؟

- این خانم هم در یورش به حزب دستگیر شد؟
شما عجله می‌کنید و جلو جلو می‌دوید. بهرحال، خیر! این خانم دستگیر نشد و اتفاقا من در افغانستان بودم که توانست خود را به آنجا برساند و از طریق این کشور هم به غرب منتقل شود. اجازه بدهید جزئیات بیشتری را نگویم زیرا شاید تمایل ایشان بازگوئی این جزئیات نباشد...فقط بگویم که شوهر او را مدتی پس از یورش دوم به حزب دستگیر کردند و درجریان قتل عام سال 67 و یا در آستانه آن اعدام کردند..." (علیرضا خدایی،راه توده 204 01.12.2008)

"...آنچه من در جلسات خودمان شنیدم و شاهد بودم همان بود که به شما گفتم. یعنی یکی از نظامی های توده‌ای که اتفاقا ارتباط فردی در سازمان غیر علنی حزب داشت، اولین خبر را رساند. خبر را هم از کانال همسرش بدست آورده بود که به شما گفتم صلاح نمی دانم بیش از این درباره همسر ایشان بگویم اما درباره خود او میتوانم بگویم که در جریان قتل عام سیاسی 67 با کمال بی شرمی این سرهنگ بازنشسته نیروی دریائی بنام ناخدا حکیمی را اعدام کردند.....

...در مورد جمع شدن خلبان ها و نظامی ها در پارک لاله برای حرکت به سمت نوژه هم در یکی از گفتگوهای گذشته برایتان گفتم که حتی تا این مقطع حاکمیت جمهوری اسلامی نمی خواست قبول کند چه حادثه ای در شرف وقوع است. آخرین هشدار توام با اعتراض را کیانوری با مراجعه به منزل آقای خامنه ای که هنوز در خیابان "ایران" واقع درعین الدوله در خانه پدری اش زندگی می کرد داد. این مرحله را ما دقیقا در جریان بودیم. یعنی در پایان جلسه ای که پرتوی گزارش داد کودتاچی ها پول هم بین عوامل خودشان تقسیم کرده اند و به دو عامل نفوذی حزب هم مقدار زیادی پول داده اند، کیانوری تصمیم گرفت با همین پول ها به خانه آقای خامنه ای مراجعه کند. مراجعه می کند و توی پاشنه درخانه وی، پول ها را نشان او میدهد و با اعتراض میگوید: حرکت کردند و این هم پول هائی است که پخش کرده اند. باز هم نمی خواهید بجنبید؟
آقای خامنه ای بعدها یک مصاحبه کرد درباره کودتای نوژه و حرف هائی در باره مراجعه یک خلبان کودتاچی به خود وی زد که راست و دروغش به خود وی مربوط است، اما تا آنجا که ما شاهد بودیم و من با جرات درباره این مراجعه و این گفتگو می توانم به شما بگویم اینست که تا آستانه جمع شدن آنها در پارک لاله برای حرکت به سمت نوژه هم آقایان باور نکرده بودند چه حادثه ای در شرف وقوع است.

اتفاقا آیت الله خسروشاهی هم که آن موقع نماینده اقای خمینی در وزارت ارشاد بود و کیانوری شخصا برخی اطلاعات مهم را به او می رساند تا در اختیار آیت الله خمینی بگذارد، اخیرا مصاحبه ای در باره مجاهدین خلق کرده که در یک فصل کوتاه آن اشاره به همین مسئله می کند. این مصاحبه ابتدا در مجله بعثت حوزه علمیه قم منتشر شده و خلاصه ای از آن در نشریه چشم انداز بازانتشار یافته که ما این خلاصه به دستمان رسیده است. در این مصاحبه آقای خسروشاهی می گوید کیانوری شخصا در دو مرحله اطلاعات مهمی را آورد و از من خواست تا دراختیار امام بگذارم. یکی در باره کودتای نوژه بود و یکی هم در باره حمله ارتش صدام به ایران. البته یک مورد هم اشاره به نظر قطعی کیانوری در باره نفوذی بودن کشمیری عامل انفجار نخست وزیری و بی اعتمادی شخص کیانوری نسبت به وی. اتفاقا در باره كودتاي نوژه ایشان می گوید که شخصا رفتم به بیت امام و نامه کیانوری را به احمد آقا دادم.....

- راست است که اعلامیه کودتاچی ها را هم کیانوری بدست آورده بود؟

بله. این واقعیت است. این اطلاعیه که در چند خط تنظیم شده بود را قرار بود توسط همسر همان افسر بازنشسته نیروی دریائی که در قتل عام 67 به دارش زدند خوانده شود. ناخدا حکیمی. او هم یک نسخه از اعلامیه را از طریق شوهرش که رابطه ویژه و فردی در سازمان غیرعلنی داشت به حزب رسانده و دراختیار کیانوری بود.
من تا همین حد را آن موقع می دانستم. یعنی کیانوری در جلسه 4 نفره ضمن گزارش خنثی شدن کودتای نوژه درباره آن گفت. اما بعد این اطلاعیه را در همین کتاب "کودتای نوژه" دیدم که برایتان می خوانم:

«همقطاران عزیز! ساعت موعود فرا رسید. ارتش وطن پرست ایران حکومت پوسیده آخوندها را برچید. کلیه واحدهای ارتش، ژاندارمری و شهربانی اعلام همبستگی نمودند. هرگونه مقاومت بشدت سرکوب خواهد شد. آماده اخذ دستورات باشید.شورای نظامی کشور ،۲۱-۴-۱۳۵۹" (علیرضا خدایی،راه توده 205 08.12.2008)

"در هر توطئه و طرح کودتائی که معروف ترین آنها کودتای نوژه بود، دستگیری و اعدام فوری رهبرای حزب توده ایران در صدر اقدامات همان ساعات اولیه کودتاگران بود، بنابراین یورش به حزب و آن جنایتی که انجام دادند نمی تواند خواست و حتی خواست توام با همآهنگی با کسانی و قدرت هائی که طراحان و مشوقان کودتاها بودند نباشد. من در جریان بازگوئی اطلاعاتی که درباره کودتای نوژه دارم برایتان دراین باره خواهم گفت. آن که علیه انقلاب و علیه حزب توده ایران کودتا کرد، کودتاچی بود، والا حزب توده ایران اسلحه برای کودتا جاسازی نکرده بود...

....حزب چرا باید کودتا می کرد؟ کودتا علیه کی؟ برای چی؟ علیه انقلابی که با تمام نیرو از آن دفاع کرد؟علیه آیت الله خمینی که در کشف سه کودتائی که قرار بود خانه او را در همان دقایق اول بمباران کنند نقش کلیدی را بازی کرد؟
علیه موتلفه اسلامی و حجتیه که زیر ضربه سنگین خط امام و شخص خمینی بودند و تا قبل از رسیدن رهبری به آقای خامنه ای نفس نمی توانستند بکشند؟ما خنثی کننده کودتاها بودیم نه کودتاگر...
....وقتی ما خبر کودتای نوژه را دادیم، وقتی قریب الوقوع بودن حمله عراق به ایران را اطلاع دادیم، آقایان در خواب خرگوشی بودند. همین آقای خامنه ای که حالا مدعی است فلان خلبان شب کودتا آمد و کودتا را فاش کرد، وقتی ما خبر کودتا را از طریق هادی خسرو شاهی به آیت الله خمینی اطلاع دادیم، روحش هم از ماجرا بی اطلاع بود. حتی شبی که کیانوری رفت در خانه خامنه ای و پول کودتاچی ها را که بین شبکه کودتا تقسیم شده بود به او نشان داد و گفت: "هنوز هم نمی خواهید تکان بخورید؟ آنها حرکت کردند!" ایشان در لباس خانه مشغول استراحت بود. این که بعدها این آقایان چقدر بی حیائی کردند، بر می گردد به همان روش رضاشاهی که جلوتر برایتان گفتم. نمک را خوردند و نمکدان را شکستند. " (علیرضا خدایی،راه توده 195 29.09.2008)

" ما یک پرتوی داریم که من در باره شخصیت و مبارزات و عملکرد او در سالهای پیش از انقلاب و حتی دورانی که زندانی شاه بود برایتان گفته ام. یک پرتوی داریم که توانست نقش بسیار حساس و مهمی را در خنثی سازی فاجعه نوژه ایفا کند. نام آن فاجعه را گذاشته اند کودتا. اما بنظر من کودتا نبود، کشتار وحشیانه و نا امیدانه‌ای بود که می‌ خواست بصورت انتقام آمیز دهها هزار نفر را به خاک و خون بکشند، بدون آنکه کوچکترین امکان سلطه بر انقلاب را داشته باشد. بنظر من آنها خودشان هم میدانستند موفق به سلطه بر انقلاب نخواهند شد، بنابراین فقط هدفشان کشتار و انتقام بود. البته پشت این انتقام هم امریکا ایستاده بود. حتی خودشان در میان خودشان گفته بودند که اگر 5 میلیون نفر را هم بتوانیم در بمباران‌های پیاپی بکشیم، می‌ کشیم. رهبران جمهوری اسلامی ادعاهای زیادی در باره کشف این فاجعه می‌ کنند، اما خودشان و حداقل رهبر کنونی جمهوری اسلامی خوب می‌دانند و می‌داند که تا شب آغاز عملیات هم هنوز در خواب و خیال بودند و باور نمی‌کردند چه فاجعه‌ای در شرف وقوع است. ما یک پرتوی داریم که در سازماندهی کشف این فاجعه نقش بزرگ و سرنوشت سازی را ایفا کرد. حتی با هدایت او دو پاسدار جمهوری اسلامی توانستند به داخل شبکه نوژه نفوذ کنند.

من بموقع درباره نوژه برایتان خواهم گفت. دراینجا فقط خواستم اشاره‌ای کرده باشم تا این نتیجه را بگیرم که کشف و خنثی سازی فاجعه نوژه از افتخارات حزب توده ایران است و پرتوی در خدمت حزب توده ایران توانست در این افتخار سهم بزرگی داشته باشد." (علیرضا خدایی،راه توده،شماره ۱۸۸،دوم اوت ۲۰۰۸)

اینک بر هم میهنان آگاه و آزاده است که لیلی سلیمی خیاط(لیلی) و علیرضا خدایی ، این مزدوران رژیم ضدایرانی و خونریز آخوندی و همپالگی ها ی شان در حزب خائن توده، همچون ناخدا حمید احمدی (معروف به ناخدا انور) را، که در زمینه ی خنثی سازی کودتای ملی نوژه و لودادن، شناسایی ، دستگیری و شکنجه و اعدام نظامیان مرتبط با کودتای نوژه نقشی مستقیم داشته اند،از سوراخ های موشی که در برونمرز در آن ها پنهان گشته اند، بیرون بکشند و ضمن افشای همدستی این سیه دلان توطئه گر با سران جنایت پیشه ی رژیم اشغالگر آخوندی،آنان را به اتهام جنایت علیه بشریت و مشارکت در قتل جنایتکارانه ی دست کم یکصد و سی تن از نظامیان مرتبط با کودتای ملی نوژه ، در دادگاه های صالحه ی اروپا و آمریکا به پای میز محاکمه بکشانند!

علی اکبر رشیدی

سوم دی ماه 1387

http://www.harfeakher.blogspot.com

http://www.harfeakher.blogfa.com

=======================================

۱۳۸۷ آذر ۳۰, شنبه

جشن "یلدا" بر همه ی ایرانیان راستین فرخنده باد!


درخت کاج "شب یلدای من"

برنامه ی ویژه ی "شب یلدا" در "رادیو صدای ایران"(هوستون، تکزاس)

آغاز برنامه: ساعت ۲ بامداد روز یکشنبه اول دی ماه ۷۰۳۰ ایرانی (۱۳۸۷ خورشیدی) به هنگامه ی اروپای مرکزی و غربی.

نشانی رادیو: http://www.kriht.com

مهمانان برنامه: سام امینی، کیانوش رشیدی و ..

مدیر رادیو صدای ایران و گرداننده ی برنامه:ناصرتوکلی


--------------------------------------------------

شب آبستن خورشید

( بــرای یــلــدا )

سروده ای ا ز آقای جمشید پیمان




شبِ تاریک

ازآن شب ها که می پاشد

به رویِ سینه هامان

تبِ دلشوره هایِ گنگ و ناپیدا

ومی ریزد به کا م خویش

جهان را ، خفته و بیدار .

از آن شب ها

که می لغزد به رویِ سایه هامان

و درهم می فشارد زیر آوارش

امید مانده در ژرفایِ دل هامان

و می بندد زهرسوئی رهِ پندار .

شبِ تاریک

شبِ ناخن کشیدن

بر ضمیر لحظه هایِ سرد

و دل را وارهاندن

از حدیثِ کهنه یِ افسرد ه یِ غمبار .

شبِ آواز نو خواند ن

صدا را

برفراز قـله هایِ آرزو راندن

شبِ بیداریِ تا صبح ، تا فردا

شبِ یلدا

شبِ از شوق دیدار سحر سرشار .

شبِ بگشودنِ درها

به رویِ چهره یِ امیدِ نا پیدا

شبِ کوبیدنِ پا ، بی محابا ،

بر سر تردید .

شبِ بدرود با ماندن ،

شبِ رفتن

شبِ آبستن خورشید .


---------------------------------

۱۳۸۷ آذر ۲۸, پنجشنبه



شعله های خشم تو


جمشید پیمان


ای شـــده دل و جـانـت ، بـی قــرار آزادی

جــنـبـشـی تـو را بـایـد ، بـا شــعـار آزادی

خستگی بشوی از تن ، پا بـه ره گذار اینک

گــر بــه دل تــو را بـاشـد ، انـتـظـار آزادی

قلـب مـادر ایــران ، خـون شـد از پریشانی

نــاشـکـفـتـه ، پـژمـرده ، کـودکِ خـیـابانی

بشکن این خموشی را،برکش ازدلت فریاد

بــی اثـر بــود دیـگـر ، گـریـه هـای پنـهانی

تــا رهــا شـود مـیـهن ، بر ستمگران تازیم

تـا سـر وطـن مـانـد ، سر بـه پایش اندازیم

دست ما به دست هم،استوار و مستحکم

خاک زخمی خود را ، بـهترین وطـن سازیم

هموطن تو گرخواهی ،شب دگر نمی ماند

ایـن سیاهِ بـد فـرجـام ، تـا سحر نمی ماند

گر زنی ز جـانِ خود ،آتشی بـه شهـر شب

زین پلیدِ جان سنگین،خشک و ترنمی ماند

خیزشی کنون باید ، هموطن در این میدان

جنبشی ز سوز دل ، خیزش از صمیم جان

شعله های خشم تو،ریشه ی ستم سوزد

بـا قـیـام ایـرانـی ، مـی شـود سـتـم ویران


---------------------------------------------------

۱۳۸۷ آذر ۲۵, دوشنبه

بیست و پنجم آذرماه
"روز مادر" بر همه ی مادران نیکوکار سرزمین های آریایی فرخنده باد!
"مادر"
از: کیانوش رشیدی

"مادر میهن"
از:کیانوش رشیدی


گویـــند مرا چـــــــــو زاد مــادر
پستــان به دهن گرفتن آموخـت
شـــب ها بر گـــــاهواره ی مـن
بیدار نشست و خفتن آمـــوخت
دستـــم بگرفت و پابپـــــــا برد
تاشیــوه ی راه رفتــــن آموخت
یک حرف و دو حرف بر زبـانم
الفاط نهـــــاد و گفتن آمـــوخت
لبخنـــــد نهــــاد بـــر دهـــــانم
بر غنچه ی گل شکفتن آموخت
پس هستی من ز هستـی اوست
تا هستم و هست دارمش دوست

"ایرج میرزا"
----------------------------------


شنبه، ۲۳ آذر ۱۳۸۷، دی به دین روز



كابينه ی شكنجه‌گران



از: کاظم مصطفوی


(معرفي سه شكنجه‌گر كابينة احمدي‌نژاد)
(1)

انتضاب احمدي‌نژاد به عنوان رياست جمهوري بعد از خاتمي، درسال 84 ، حاوي پيام روشني بود. كشتي اصلاحات درهم شكسته شده بود و حناي فريبكار بزرگ آن، خاتمي، ديگر نه براي خارجيها و نه براي داخليها رنگي نداشت. به ناچار خامنه‌اي بايد پرده را كنار مي‌زد و برسركوب بيشتر تأكيد مي‌‌ورزيد. احمدي‌نژاد مهرة دستچين شده او براي اين دور از بازي بود. مردي كه از همان روز اول رياستش به درستي نام «مرد هزار تير» گردن آويزش شد و همگان دانستند كه مهره جديد خامنه‌اي اين بار شكنجه‌گري است كه هزار تير خلاص برشقيقه زندانيان سياسي شليك كرده است. پيام روشن بود.
معمولاً احمدي‌نژاد و كابينه او را به نام «كابينه پاسداران» مي‌نامند. البته اين درست است. واقعيت دارد كه از 21تن وزراي
كابينه او 13تن سوابق طولاني در سپاه و وزارت دفاع وارگانهاي وابسته به آنها را داشتند.
داوود دانش جعفري، حسين صفارهرندي، مصطفي محمدنجار، سيد مهدي هاشمي، محمد جهرمي، مسعود ميركاظمي، سيدپرويز فتاح، محمد سعيدي كيا، محمدرضا اسكندري، محمد رحمتي، عليرضا طهماسبي، محمد سليماني و عليرضا علي احمدي وزراي پيشنهادي اقتصاد، فرهنگ و ارشاد اسلامي، دفاع، رفاه، كار، بازرگاني، نيرو، مسكن، جهاد، راه و ترابري، صنايع و معادن، ارتباطات و تعاون هركدام داراي سوابق اعلام شده و بسيار لو رفته‌اي در نهادهاي سركوب هستند. اما اگر كابينه احمدي‌نژاد را فقط كابينه پاسدارن بدانيم
اشتباه كرده‌ايم. واقعيت اين است كه علاوه برپاسداري، كابينه داراي ويژگي ديگري نيز هست. شكنجه‌گري و شركت مستقيم در قتل و كشتار زندانيان سياسي. در كابينه، و همكاران نزديك احمدي نژاد، كساني ديده مي‌شوند كه تنها پاسدار نبوده‌اند. بلكه در بازجوييها
و شكجه ها و قتلها نقش مستقيم داشته‌اند. مصطفي پورمحمدي، وزير كشور احمدي نژاد، آخوند جنايتكاري است كه تنها يكي از جرائمش عضويت در هيأت مرگ در جريان قتل عام 30هزار زنداني سياسي در سال1367 است. او چهره شناخته شده‌اي است كه از همان سالهاي ابتداي حاكميت آخوندها كاري جز قتل و جنايت نداشته است. همچنين سرتيپ پاسدار حسين صفار هرندي و ديگران... ما در اينجا قصد بررسي سوابق تك به تك اعضاي كابينه يا همكاران احمدي‌نژاد را نداريم اما به عنوان نمونه سه تن از آنان را برگزيده‌ايم كه
به معرفي مختصر آنان مي‌پردازيم.

معاون هزار تير
اسفنديار رحيم مشايي(متولد 1339 در رامسر) يكي از معاونين اصلي احمدي‌نژاد است. مشايي به قدري به احمدي‌نژاد نزديك است كه مطبوعات حكومتي نوشته‌اند او به كليه وزار و معاونان خود دستور داده حق ملاقات «با مقامات عالي نظام» را بدون اطلاع مشايي و يا الهام(سخنگوي دولت) ندارند. بعد از هرملاقات هم موظفند گزارش کامل آن را به اين دو نفر گزارش كنند.او علاوه بر معاونت احمدي نژاد، ریاست سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری و همچنين رياست مرکز مطالعات جهانی شدن را نيز به عهده دارد.
در سايت مشايي مشاغل ديگرش چنين آمده است:
جانشین رییس جمهور در شورای عالی ایرانیان خارج از کشورعضو شورای نظارت بر صدا و سیماعضو شورای فرهنگی دولت نماینده رئیس‌جمهور در شورای نظارت بر سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایرانعضو کمیسیو‌نهای اقتصاد و فرهنگی دولت.
مدیر کل اجتماعی وزارت کشور
مدیر شبکه رادیو پیام
مدیر شبکه رادیو تهران
معاون اجتماعی و فرهنگی شهرداری تهران
رئیس سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران
مشايي از چهره‌هاي جنجالي كابينه احمدي‌نژاد است. او در يك تقسيم كار با رئيس خود نقش متفاوت و به ظاهر متضادي به عهده دارد. براساس اين وظيفه كارهايي كرده و حرفهايي زده كه جنجالهاي بسياري برانگيخته است.
مثلاً در سال 87 وقتي مشايي به تركيه رفت در «‎‏مراسم دعوت از ‏سرمایه گذاری برای طرحهای گردشگری» شركت كرد. در اين مراسم بود كه 12زن با لباس محلي براي تحويل قرآن به قاري رقصيدند. حضور مشايي در اين مراسم موجي از خشم بقيه مرتجعان را برانگيخت. به طوري كه خواستار استعفاي او شدند. از جمله به گزارش خبرگزاري ايسنا «آیت‌الله صافی گلپایگانی در درس خارج فقه
روز چهارشنبه، اهانت و جسارت در ‏یک همایش مربوط به سازمان میراث فرهنگی و گردشگری به ساحت مقدس قرآن کریم را شدیدا محکوم کرد»‎. او همچنين گفت: «اهانت به قرآن قابل تحمل نیست و کسی که مسوول این سازمان است صلاحیت ندارد در این جایگاه باشد»
(خبرگزاری ایسنا 23آبان87)
بعد از اين حادثه مشايي با اظهار اين كه «ايران امروز با مردم آمريکا و اسرائيل دوست است. هيچ ملتی در دنيا دشمن ما نيست اين افتخار است...» جنجال ديگري آفريد و خيليها عليه‌اش حرفها گفتند. از جمله دفتر سياسي سپاه هم خواستار استعفايش شد و در هفته نامه صبح صادق(29 مرداد87) نوشت: «اگر ایشان به دلیل سخنان زشت‎ ‎خود به این ‏انتظارات به حق پاسخ ندهد، شایسته است رئیس جمهور در مورد استمرار‎ ‎حضور مشایی در مسئولیت سازمان ‏میراث فرهنگی تجدیدنظر کند. چنین درخواستی بدان جهت‎ ‎است که تا به حال مواضع و سخنان مشایی در چندین ‏نوبت برای دولت اصولگرای نهم‎ ‎دردسرساز شده و سخنان اخیر وی اولین اشتباه او نبوده که به
راحتی قابل ‏اغماض باشد».
كار آن چنان بالا گرفت كه جنجال حتي به جلسه علني مجلس رژيم كشيده شد. مشايي هم كه خط و ربط كاملي در دست داشت در مقابل گفت: «به هيچ وجه واژه ملت اسرائيل را به كار نبرده‌ام . عبارت من مردم اسرائيل بود». و اضافه كرد كه : «هزار بار مي‌گويد مرگ براسرائيل».
در اين خيمه شب بازي خامنه‌اي و احمدي‌نژاد مي‌خواستند از طريق مشايي به از ما بهتران پيام بدهند كه اگر قرار بر ساخت و پاخت
باشد خود آنها بهترينش هستند. اما از قضا سركنجبين صفرا فزود. يعني به تضادهاي دروني چنان دامن زد كه بالاخره پاي خود «رهبر» را به ميان كشيد و با اشاره مستقيم او بود كه برخي سكوت كردند. اما قصد ما بررسي مواضع سياسي مشايي، و هدف نهايي
جنجالهايي كه راه مي‌اندازد نيست. بسيار روشن است كه نه مشايي و نه هيچ مهره ديگري به هيچ وجه نه ظرفيت و نه توان چنين «غلط كردنهايي» را دارد. آن چه كه به بحث ما مربوط مي‌شود اين است كه بيابيم چنين مهره هفت خطي از كجا آمده و در كدام شكنجه گاه
تربيت شده است؟
خود مشايي اصلاً دوست ندارد به سوابق خود در وزارت اطلاعات و سپاه اشاره‌اي بكند. گوييا اصلاً آنها را فراموش كرده است. در حالي كه چهره واقعي او را وقتي مي‌شناسيم كه او را در منصب ««مسئول مناطق بحرانی» وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران در زمان ریاست‌جمهوری سیدعلی ‏خامنه‌ای و وزارت محمد محمدی ری‌شهری ببينيم.
آقاي معاون هزار تير را نبايد فقط در آن ژستهاي ابلهانه سياسي باز شناخت. حتي نبايد دلخوش بود كه او را به خاطر اقداماتي كه در جهت نابودي آثار باستاني، از جمله سيد سيوند و آرامگاه كوروش، كرده است يك جنايتكار دانست. خبرگزاري رويتر در اول ارديبهشت86 گزارش داد « تظاهر كنندگاني كه به آبگيري سد سيوند اعتراض مي‌كردند، شعار مي‌دادند «مشائي، تو چنگيز خونريزي». حتي او را نمي‌توان با دزديهايش از مجموعه گرانبهاترين اشياء باستاني به انگلستان كه يك قلمش 70قطعه از اشياء مربوط به دوران هخامنشييان بوده است باز شناخت، او را به خاطر به آتش كشيدن و از بين بردن درِ ورودي كاروانسراي تاريخي رِباطِ شاه عباسي در مِيبُد اردِستانِ يزد كه به تلافي جشن دانشجويان در رستوران سنتي كاروانسرا انجام شد مورد محاكمه قرار داد. همه اينها هست اما «چنگيز»ي و «خونريز»ي مشايي در جاي ديگري است. او بازجويي است كه شخصاً به بازجويي از دستگيرشدگان سياسي پرداخته و آنها را شكنجه داده است.
جرم اصلي او اين است و از اين نقطه است كه بايد شروع كرد و به ساير جرمهاي او پرداخت.
بهتر است در اين زمينه به نشريات باندهاي ديگر رژيم استناد كنيم كه سوابق او را بهتر از ما مي‌شناسند و بيشتر از ما مي‌دانند كه او چه شكنجه‌گر سفاكي بوده است.در تابستان 87 نشريه‌اي به نام «همت» منتشر شد كه عكس مشايي را روي جلد خود و در محاصره تفنگها و هفت تيرها نشان مي‌داد. اين نشريه كه متعلق به انصار حزب الله است (همت مخفف "هسته‌های مقاومت تاکتیکی"). سرمقالة شماره مورد نظر ما را حسين الله كرم، فالانژ معروف انصار حزب الله، نوشته است. همت در يك گزارش خود با
عنوان «تاريكيهاي روشن مرد مجهول دولت نهم: اسفنديار روئين تن» دربارة سوابق مشايي نوشته است. در قسمتي از مقاله مي‌خوانيم: «انقلاب كه پیروز می شود او ‪ ۱۸ساله است، جوان رامسری كه در فضای داغ گفتگوی آن روزها از پانزده سالگی برای مردم شهر و روستا سخنرانی كرده و حالا یك سخنران قهار شده و به محور فعالیتهای انقلابی شهر تبدیل شده است. راه‌اندازی راهپیماییها، نوشتن بیانیه‌ها و پخش اعلامیه‌های حضرت امام، برگزاری هیأت مذهبی و خواندن دعای كمیل و ندبه نوجوان مداح و قاری قرآن را كم كم به
جوان معتمد اول شهر تبدیل می‌كند». نويسنده سپس به سوابق مشایی در اطلاعات سپاه رامسر، اعزام او به كردستان مي‌پردازد و پس از تصريح به سوابق امنيتي و اطلاعاتي او نام مستعارش را به نام «مرتضي محب الاوليا» لو مي‌دهد و بعد هم مي‌نويسد بعد از تشكيل وزارت اطلاعات مشايي «مسئول تدوین استراتژی نظام جمهوری اسلامی درخصوص اکراد ایرانی» بوده. همچنين در زمان وزارت ري شهري در وزارت اطلاعات مسئوليت «مناطق بحراني» كشور را عهده دار بوده است.
نویسنده همچنین مشایی را مؤسس «مؤسسه مطالعات ملی» (وابسته به وزارت اطلاعات) معرفی می‌کند و در ‏توضیح نحوه آشنایی
احمدی‌نژاد با وی می نویسد: «احمدی‌نژاد فرماندار خوی بود و مشایی عضو شورای ویژة ‏تأمین استان. این آشنایی سبب گشت تا بعدها احمدی‌نژاد شهردار به سبب شناختی که از سبک کار فرهنگی موفق ‏او در کردستان داشت او را به سازمان فرهنگی- هنری شهرداری
تهران فراخواند».‏
با اين حساب كاملاً روشن است كه در پس اين چهرة فرهنگي كابينه مرد هزار تير، يك شكنجه‌گر سفاك و بيرحم قرار دارد كه درآزمايشهاي متعدد شكنجه‌گري و كشتار بسيار هم موفق بوده است.

مختصري دربارة يك وزير، يك شكنجه‌گر

احمدي‌نژاد از نظر به كار گرفتن شكنجه‌گران در كارهاي اجرايي گوي سبقت را از همگنان خود ربوده است. يكي از اين وزيران شكنجه‌گر عبدالرضا مصري نام دارد. او در كابينه احمدي‌نژاد به عنوان وزير رفاه و تآمين اجتماعي معرفي شده است. او در حالي به اين سمت گمارده شد كه عضو «كميسيون اجتماعي مجلس شوراي اسلامي و نماينده مردم كرمانشاه» بود.در سوابق ومشاغل او آمده است: عبدالرضا مصري متولد 1335 در كرمانشاه فوق ليسانس مديريت در رشته مديريت دارد. علاوه براين اقلام ديگري را هم براي سوابق تحصيلي او برشمرده‌اند. با توجه به نمونه «صادق كردان» وزير كشور احمدي‌نژاد كه رسوايي مدرك دكتراي تقلبي اش از آكسفور انگلستان لو رفت بايد به مدارك مصري هم با ديده احتياط نگاه كنيم. به هرحال در شرح تحصيلات او مي‌خوانيم:
ـ کارشناسي زمين شناسي دانشگاه تربيت معلم تهران 1369
ـ کارشناسي
ارشد زمين شناسي تهران 1374
ـ دکترا زمين شناسي دانشگاه تربيت معلم تهران
1380
در مورد سوابق اشتغال مصري مي‌خوانيم كه قبل از رياست كميسيون اجتماعي مجلس
بر كرسي مشاغل زير تكيه زده است:
ـ ناظر شوراي عالي توسعه صادرات غيرنفتي
ـ
عضو شوراي عالي اشتغال
ـ معاون كميته امداد امام خميني كشور
ـ مدير كل كميته
امداد امام خميني استان كرمانشاه
ـ مدير عامل گروه صنعتي غرب
ـ جانشين
دادستان انقلاب اسلامي كردستان
ـ داديار دادسراي انقلاب اسلامي كرمانشاه
ـ
مسئول تعاون سپاه پاسداران انقلاب اسلامي غرب كشور
ـ عضويت در شوراهاي اشتغال،
برنامه‌ريزي ـ اجتماعي ـ ورزش
ـ مشاور كميته امداد در ستاد بيمه درماني
ـ عضو
شوراي هماهنگي بيمه‌هاي درماني استان
ـ مجري و طراح آئين‌نامه و دستورالعمل
اجرايي پزشك خانواده براي اولين بار در كشور
ـ مدير نمونه كشور و دريافت لوح
تقدير در جشنواره شهيد رجايي
ـ دريافت 38 لوح تقدير و افتخار از مسئولين
كشور
انبوه اين مشاغل پر طنطنه چشممان را نگيرد. دليل اول تا به آخر دريافت 38لوح تقدير ايشان «جانشين دادستان انقلاب اسلامي كردستان»، « داديار دادسراي انقلاب اسلامي كرمانشاه»، «مسئول تعاون سپاه پاسداران انقلاب اسلامي غرب كشور» بوده است. در واقع اين مشاغل بوده كه مبناي پستهاي بعدي شده‌اند. او بايد در سمت جانشين دادستان انقلاب اسلامي كردستان» چند نفر را اعدام كرده باشد تا به كابينه «مهرپرور» مرد هزار تير راه يابد؟ معناي «داديار دادسراي انقلاب اسلامي» براي همه كساني كه دستي برآتش شكنجه و كشتار دارند بسيار روشن است. براي اين كه تنها بر اساس تحليل حرف نزده باشيم گزارش مربوط به او را كه يك زنداني از بند رسته نوشته عيناً نقل مي‌كنيم: «در كابينه پاسدار هزار تير احمدي‌نژاد فردي وجود دارد به نام عبدالرضا مصري كه سمت وزارت رفاه و تأمين اجتماعي را دارا مي‌باشد. اين فرد از بازجويان و شكنجه‌گران سنگدل در زندان ديزل‌آباد بود. مصري همراه با نوريان رئيس زندان ديزل‌آباد و حاج بهرام و آخوندهاي مرتجعي چون محمدعلي پرتوي به شكنجه زندانيان اشتغال داشت. او در سالهاي 60ـ65 يعني زماني كه فلاحيان حاكم شرع در كرمانشاه بود بازجوي دادگاه انقلاب بود. مصري به قدري بيرحم بود كه نه تنها اسيران را شكنجه مي‌كرد كه خانواده‌هاي آنان نيز از دست او در امان نبودند. به مادر پير خود من كه با صدها مصيبت و درد براي ملاقاتم آمده بود به تمسخر گفته بود «فرزندت كوپنش تمام شده» منظورش اين بود كه مي‌‌خواهد اعدامم كند. مادر من مدتها به تصور اين كه من كوپن غذا در زندان ندارم و گرسنه مي‌باشم ناراحتي و زجر كشيده بود. او يك بازجوي رسمي بود و هنگام بازجويي و شكنجه معمولاً يك اوركت آمريكايي مي‌پوشيد و همراه فردي به نام دهنوي كه مأمور دادگاه انقلاب بود».
با اين تفاصيل روشن مي‌شود كه داديار دادسراي انقلاب و جانشين دادستان انقلاب بودن دوره موفقيت‌آميزي براي او بوده و مصري به خوبي آموخته است كه در مشاغل رسمي سياسي نيز وظايفش را چگونه مانند رئيس خود، احمدي‌نژاد، انجام دهد.

ادامه دارد...

برگرفته از وبلاگ"شب آوازها"
-----------------------------------------