۱۳۸۸ خرداد ۱۴, پنجشنبه

مناظره ـ سگ دعوای میان موسوی و احمدی نژاد

و موضع ما ایرانیان!


مناظره ی میان دژخیم میرحسین موسوی و رییس جمهور تیرخلاص زن رژیم،محموداحمدی نژاد، که از سیمای پلید و کریه جمهوری اسلامی پخش شد،چنانکه انتظار می رفت، به یک سگ دعوای تماشایی میان سخنگویان دو باند تبهکار و ضدایرانی موسوم به "اصلاح طلب" و "اقتدارگرا" تبدیل شد.
شدت این سگ دعوا بحدی بود که حتی رادیو آخوندی بی بی سی از آن با عنوان "منازعه" یاد کرد!
سید دژخیم، میرحسین موسوی و پاسدار خونخوار، احمدی نژاد، که هر دو از سابقه ای بس طولانی در زمینه ی جنایت،خونریزی و و دشمنی با ایران و ایرانی برخوردارند،در این مناظره ـ سگ دعوای تماشایی، در راستای توجیه سیاهکاری ها و حقه بازی های خویش، تا آنجا که توانستند،پته ی یکدیگر و همپالگی های طرف مقابل را بروی آب ریختند و از این راه آبروی نداشته ی خود و رژیم اشغالگر و وابسته ی جمهوری اسلامی را بیش از پیش بردند!
سید دژخیم، میرحسین موسوی،سوگلی خمینی خون آشام، ضمن ریختن اشک تمساح برای ملت ایران، دولت احمدی نژاد را متهم کرد که نسبت به درد و رنج مردم ایران بی اعتناست و با سیاست های خود موجب تحقیر ایرانیان در سراسر جهان شده است.
پاسدار جنایتکار احمدی نژاد نیز در افشای برادر مکتبی ـ توده ای خود از باند رقیب چیزی کم نیاورد و ضمن برشمردن بخشی از سیاهکاری های نخست وزیر پیشین رژیم آخوندی، به وی خاطرنشان ساخت که در سیمای او خود را با کوسه ی رسما جانی(هاشمی رفسنجانی) درگیر می بیند.به سخنی دیگر،ملیجک آخوند فراماسون، مصباح یزدی، آشکارا به سید دژخیم و توده ای،فراماسون میرحسین موسوی، گفت که او را عددی نمی داند!!
مناظره ـ سگ دعوا ی تماشایی میان دو جنایتکار حرفه ای پیرو خط خمینی گوربگور شده ،و نیز کشمکش های گاه خونین میان طرفداران مزدور و ابله باندهای حکومتی در جریان کارزار انتخاباتی، یکبار دیگر این واقعیت آشکار را به نمایش گذاشت که رژیم خونریز و ضدایرانی جمهوری اسلامی برغم همه ی ادعاهای کذایی و الدوروم بولدوروم های ضدایرانی آخوندهای معمم و مکلای خمینی صفت روزگاری براستی نکبت بار و پرادبار را می گذراند و بمعنای دقیق کلمه در سراشیبی سقوط قرار دارد و هم از اینروست که سران این رژیم بغایت وابسته ،پابپای برخورداری از امدادهای غیبی و پیوسته ی اربابان انگلیسی خویش، امروزه به الطاف و معجزات" شیطان بزرگ" و رییس جمهور نابخرد و اسلام پناه آن، باراک اوباما،دل بسته اند!
سگ دعواهای دو باند خونخوار موسوم به "اصلاح طلب" و "اقتدارگرا" البته مربوط به خودشان است.
ما را با مشتی فریب خورده ی خودباخته و هویت گم کرده که شوربختانه در نمایش رسوای انتخابات ریاست جمهوری در رژیم آخوندی شرکت می کنند و بنام ایران و ایرانی،اما بکام رژیم ضدایرانی جمهوری اسلامی، بسان گوسپندان و حماران در میان گله های خونخوار و وحشی آخوندی سرگردانند و بگونه ای بس شگفت و باورنکردنی به این و یا آن گرگ حکومتی ابراز ارادت می کنند،نیزکاری نیست:در طبیعت از این جانوران بسیار یافت می شود.برای نمونه،کوسه ها نیز اغلب توسط انواع ویژه ای از ماهیان همراهی می شوند!
آنچه به ما ایرانیان مربوط می شود،تاکید دگرباره بر این نکته است که از دیدگاه ما، رژیم جنایتکار و اشغالگر جمهوری اسلامی در تمامیت آن،و با تمامی سران و مزدوران و باندهای حکومتی اش دشمن آب و خاک و مردم و آیین ماست!
سید دژخیم،میرحسین موسوی در مناظره ـ سگ دعوای خود با پاسدار احمدی نژاد از تحقیر ایرانیان در جهان بواسطه ی سیاست های دولت احمدی نژاد سخن گفته است.
در اینکه سیاست های دولت جنایتکار احمدی نژاد موجب تحقیرشدن و سرشکستگی ایرانیان در سراسر جهان گشته است،البته کمترین تردیدی نمی توان داشت.
اما این تنها بخشی از واقعیت و حقیقت است!
آنچه موجب تحقیر و سرشکستگی ایرانیان در سراسر جهان است،نه تنها سیاست های ضدایرانی دولت احمدی نژاد،بلکه واقعیت تلخ و آزاردهنده ی فرمانروایی رژیم منحوس و ضدایرانی رژیم جمهوری اسلامی بر سرزمین اهورایی ما از سه دهه ی پیش بدینسو می باشد!
براستی چه تحقیری بزرگتر از این برای ما ایرانیان، که در سرزمین پاک اشوزرتشت و کاوه و مزدک و آرش و بابک و مازیار، امروزه درندگانی همچون خامنه ای و رفسنجانی و احمدی نژاد و خاتمی و موسوی و کروبی و رضایی و شرکا فرمان می رانند و آسمان بیکران ایران زمین را با کیش اهریمنی و نفس های بویناک خویش آلوده می سازند؟!
برخلاف یاوه های سوگلی توده ای خمینی خون آشام،میرحسین موسوی،و نیز وارون فریبکاری های پیوسته ی کوتوله بدکاره ای بنام احمدی نژاد،پیشرفت،بزرگی و سربلندی ایران و ایرانی، نه در گروی حفظ نظام و رژیم ضدایرانی جمهوری اسلامی و باندهای حکومتی،بلکه در گروی نفی تمامیت این نظام و رژیم اهریمنی و باندهای حکومتی است!هم از اینروست که ایرانیان آزاده و شریف در درون و برون از مرزهای میهنمان یکدل و یکصدا نمایش انتخابات ریاست جمهوری رژیم آخوندی را تحریم نموده و بر سرنگونی این رژیم دست نشانده ی انگلیس در میهن بخون تپیده ی ما پای می فشارند!
گردانندگان جنایتکار رژیم آخوندی، از جمله نامزدهای عوامفریب و جنایت پیشه ی ریاست جمهوری نیز چنانچه راست می گویند که مردم ایران پشتیبان آنان و نظام و رژیم ضدایرانی جمهوری اسلامی هستند،موافقت خویش را با خواست دیرینه ی ایرانیان،یعنی برگزاری یک همه پرسی زیر نظر سازمان ملل در ایران اعلام نمایند و از مردم ستمدیده ی ایران بخواهند که در باره ی تداوم و یا برچیده شدن بساط ننگین جمهوری اسلامی در ایران تصمیم بگیرند.آنگاه خواهند دید که مردم ایران چه حماسه ای خواهند آفرید و چه مشت محکمی بر دهان سران این رژیم و یاوه گویان شرقی و غربی مدافع این رژیم و جیره خواران شان خواهند زد!
می گویند نه؟!
این گوی و این میدان!

علی اکبر رشیدی
چهاردهم خرداد ۱۳۸۸
برگرفته از وبلاگ "حرف آخر"

۱۳۸۸ خرداد ۱۰, یکشنبه



انتخابات و سندروم استکهلم

نوشته ی: سیامک مهر

به خوبی می دانیم که حاکمان و زمامداران و پایوران و همچنین چند درصدی طرفداران و وابستگان و دلبستگان نظام جمهوری اسلامی، جملگی به عقب مانده ترین لایه های اجتماعی ِ جامعهء ایران تعلق دارند.

آخوندها، مسلمان ها، مذهبی ها، مؤمنان، سید و سادات ها، خمس و زکات و سهم امام خورها، روضه خوان ها، دعانویس ها، استخاره چی ها، مسجدی ها، هیأتی ها، تکیه ای ها، حسینیه ای ها، نمازجمعه ای ها، مداح ها، قاری ها، دعای کمیلی ها، دعای ندبه ای ها، امام زمانی ها، اهل زیارت و زیارت نامه خوان ها، مرده پرست ها، دیوانگان حسین وعاشقان زهرا و رقیه و سکینه، حاجی حاجی مکه ای ها، سفرهء ابالفضلی ها، مولودی بگیرها، شله زردخورها، چادرچاقچوری ها، خادمین حرم و متولیان امامزاده ها، گداپرورها و خیریه چی ها، بازاری های سنتی و جمعیت مؤتلفه ای ... و در مجموع از این قماش گروه های فناتیک مذهبی اند که رژیم اسلامی را سرپا نگهداشته و حفظ و حمایت می کنند. باورها و اعتقادات اسلامی به خودی ِ خود و فی نفسه از این اقشار افرادی متجاوز به آزادی ها و حقوق دیگران تربیت کرده است و اساساً از خوی تجاوزگر و خشونت طلب و پرخاشجوی اسلامی برخوردارند و اسلحه بدست گرفته و در قالب پاسدار و بسیجی و مأمور نیروی انتظامی و سرباز گمنام امام زمان و مأمور منکراتی و خوهران زینب، با زور و اجبار معتقدات و مقدسات و آموزه ها و حدود و احکام و شرایع اسلامی خود را به دیگران تحمیل و تنقیه و اماله می کنند.

بنا به گوهر نامداراگر و متجاوز و دگراندیش ستیز اسلام، هرگونه کوشش برای گفتگو و تعامل با این لایه ها عبث بوده و هرگز هیچ منطق و استدلال محکمی چون میخ به سنگ در نزد ایشان احترامی ندارد و به غیر از قوه و قهر و زور و اسلحه، هیچ وسیله ای برای مقابله با این گروه ها و دفاع در برابر توحش افسار گسیختهء آنان قابل تصور نیست.
اسلام ناب محمدی و شیعهء حقهء جعفری همچون حشره ای غول آسا پیوسته و بی وقفه تخم می ریزد و هزار هزار ملا و مفتی و آخوند و آیت الله و مجتهد جامع الشرایط و مراجع عظام و علمای اعلام و فقهای عالیقدر تولید می کند و اینان نیز به نوبه خود مسلمان و مؤمن و مریض و اسلامزده و گوسفند و گاو شاخدار پرورش می دهند و به جان مردم آگاه و آزاداندیش و خردگرا و شریف و میهن پرست می اندازند.
این لایه های اجتماعی غالباً پس از انقلاب سپید شاه فقید پدید آمدند که مانند فاضلاب از روستاها به حاشیه کلان شهرها سرازیر شده بودند و مناسبترین محیط مردابی را جهت رشد و پرورش لارو و تخم های آخوندها و حجج اسلام بوجود آوردند. همین اقشار در یوم الکفتار 22 بهمن 57 تمامی دست آوردهای مدنی و مدرن طبقهء متوسط شهری را که به همت دو پادشاه پهلوی کسب گردیده بود، پایمال و لجن مال پس ماندگی های خود کردند. محض مزاح هم که شده می بایست گفت که شاید آلودگی هوای تهران از سوختن فسفر مغزهای تهی و پوک همین زباله هاست!

چهار دلقک و عروسک زشت و بی سواد و بی مقداری که توسط ولی فقیه یعنی دست دراز الله بر گرده و گلوی ما، برای نمایش انتخابات ریاست جمهوری دهم برگزیده شده اند، جملگی به اقشار توصیف شده در بالا وابسته اند و در طی سه دههء گذشته، از مهره ها و عوامل و عمال فعال نظام اسلامی بوده اند. احمدی نژاد و موسوی و کروبی و رضایی به لحاظ پایگاه و خاستگاه اجتماعی جزو تفاله های متعفن و مزاحمی هستند که اسلام مترقی و مکتب انسان ساز اسلام طی قرون متمادی در این سرزمین پرورش داده و تربیت کرده است.

محمود احمدی نژاد

بچهء حلبی سازی روستایی و متولد زمین های خاک آلود حاشیه کویر در گرمسار که هرگز معلوم نشد در کجا درس خوانده، از کجا و چگونه مدرک دکترا دریافت کرده است. هیچ کس حتا به اندازهء یک صفحهء A4 نوشته و مطلبی که اندیشه های وی را نشان دهد نیافته است. کوتوله و سیاه سوختهء گشنگی کشیده و بی ریشه و بی استخوان و بی اصل و نسب و بی پرنسیبی که بی گمان هیچ آموزگار و استادی به خود ندیده است.
تاریخ ایرانزمین هرگز مقام و مسئولی به پستی و بی کفایتی و پلشتی و حقارت وی بر خود ندیده بوده است. هم ملت ایران و هم دیگر مردم جهان، هرگز هیچ مقامی را به اندازهء احمدی نژاد مورد جک و تمسخر و استهزا و توهین و تحقیر و دشنام قرار نداده بوده اند.

احمدی نژاد از ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی مانند توله سگی وفادار، با سرسپردگی به مافیای روحانیت و شرکت در مراسم مداحی و چماقداری و اسید پاشی و گروگانگیری و زندانبانی و بازجویی و شکنجه و ترور و تیر خلاص زنی در نظام سفله پرور اسلامی، به عنوان مثلی زبانزد از بی همه چیزی و بی لیاقتی و فرومایگی به کارها و مسئولیت های مهم گماشته شد. نکبت های وجود او را در طی حداقل چهارسال گذشته همگان ملاحظه کرده اند و ساحت این صفحه را بیش از این به گنداب وجود وی آلوده نمی کنیم.

میرحسین موسوی

فسیل مفقودالاثری که دوباره از گورگریخته و با شال سبزی که همچون قلاده به نشان سپوختن تازیان مسلمان بیابانگرد بر اجدادش به گردن آویخته، بیش از همه قصد فریب همان پست ترین و دونمایه ترین اقشار اجتماعی را همت خود در خاکساری به پای مافیای روحانیت قرار داده است.
با نقاشی های بی ارزشش و هنرمند خواندن وی مگر بچه بسیجی های خل و چل را مرعوب کنند. وگرنه کیست که نداند هنر و نقاشی و تصویرگری در اسلام حرام است. همیشان در زمان تصدی صدراعظمی با چماق وزارت ارشاد و با سانسور و قلع و قمع نگارخانه ها و تالارها و نمایشگاه های نقاشی، یک ملت را از تاریخ تصویری خود بی خبر گذاشت. موسوی با نقش و سهم مؤثری که در انقلاب فرهنگی به عهده داشت، به مدت سه سال یک ملت را از آموختن و دانایی و دانش اندوزی محروم کرد.
موسوی دستش تا مرفق به خون جوانان میهن آلوده است. او به واسطهء مسئولیت مستقیمی که در کشتارها و قتل ها و اعدام های سالهای 60 تا 67 به عهده داشته مجرم است. او عضوی از اعضای مجمع تشخیص مصلحت نظام بوده و در تمامی سرکوب ها، دزدی ها، قتل ها و جنایات حکومت سنگسار اسلامی شریک و مباشر بوده است.
موسوی نیز همچون بقیه نامزدها هیچ فکر و قصد و هدفی به جز حفظ نظام اسلامی در مخیله اش راه ندارد و او نیز تا آخرین قطرهء خون خود در راه این رژیم با مردم مبارزه خواهد کرد. چون عمیقاً می داند که در صورت یورش ایرانیان و برانداختن جمهوری اسلامی، احتمالاً چیزی هم از خونش باقی نخواهد ماند!

شیخ مهدی کروبی

این یکی که دیگر با تابلو جلو آمده. شیخ دغلباز اصلاحات، آخوندک اسلامفروش سفله، که وجودش به خودی خود توهین به کرامت انسان است. تصور کنید که این شیخک بیمقدار بر گوری در قبرستان چمباتمه زده و کتابی چرکین بدست گرفته و آیات عربی قرقره می کند و رهگذران سکه های خرد پیش پایش می افکنند. و نیز تصور کنید که وی در سازمان ملل متحد و در زیر کتیبهء حقوق بشر کوروش کبیر برای حضار فرهیخته آیه قران را سرلوحهء مزخرفات اسلامی اش قرار داده و به نمایندگی ِ ملتی کهنسال و فرزانه، زوزه های توحش اسلامی سر می دهد!
به راستی کدام تصویر برازنده اوست؟
شیخ مهدی کروبی نه قواد که عضوی از مافیای روحانیت معظم و معزز است و به کفتارهای بزرگی همچون مهدوی کنی و گیلانی فر و نوری همدانی و مکارم شیرازی نسب می برد. به حق که او برای اجرای حکم حکومتی رهبر پا به میدان نهاده است. اما چون فرد کودنی است، در بحبوحهء انتخابات و شمارش آرا، بدون تردید دوباره خوابش خواهد برد و یا اگر با هوشش بدانیم، خود را به خواب خواهد زد!

محسن(سبزعلی) رضایی

محسن رضایی در پیش از انقلاب اسلامی عضو گروهک اسلامی- تروریستی منصورون بود. این نوع گروهک های اسلامی در مقطعی از دههء چهل و پنجاه خورشیدی مانند قارچ توسط استعمارگران تولید شدند و در لبنان و فلسطین آموزش های تروریستی دیدند و در جهت بی ثبات ساختن حکومت های ملی و سکولار منطقه به خدمت گرفته شدند. رضایی بنا به تجربه اش در تشکیل سپاه پاسدارن نقش مؤثری ایفا کرد و سپس با بروز جنگ به جبهه ها رفت تا مخالفان حکومت اسلامی و بیشتر ارتشیان دلاور ایرانی را که به هدف دفاع از میهن با دشمن خارجی می جنگیدند از پشت با تیر بزند.
خون کودکان نابالغی که دسته دسته بر روی مین ها تکه پاره شدند به گردن محسن رضایی هاست. رضایی مسئول بیش از شش سال جنگ بیهوده است که با تجاوز به خاک عراق ادامه یافت و هزاران کشته و معلول به جای گذاشت.
دکتر محسن رضایی ... این را هم نگوییم که دیگر از شنیدن واژه دکتر همگان دچار تهوع می شوند.

***

هیچ شعبده بازی قادر نیست ایرانیان خردگرا را گرفتار روزمرگی ساخته و از ریشه های شر و تباهی غافل کند. با توهم گفتگوی توحش و تمدن، با مضحکهء اصلاحات و با سیرک انتخابات و کیسهء سیب زمینی و سهم نفت، شاید چند صباحی سفلگان و فرمایگان را بتوان سرگرم ساخت، اما به یقین ایرانپرستان و پرورش یافتگان فرهنگ اصیل ایران، ملعبهء دست و دهان اهریمن نخواهند شد.
در وجود هر فرد ایرانی اگر ذره ای منش ملی و غرور ملی و اگر بویی از فرهنگ اصیل ایران باقی مانده باشد و اگر هنوز خرده حرارتی از شعلهء آتش آتشکدها جانش، دلش و روانش را گرما ببخشد، هرگز به گرد این سفلگان بی مایه نمی گردد. تک تک سلول های ذهن و روان و وجود این فرومایگان تازی پرستِ گریخته از اعصار گور و تاریکی، انباشته است از فضولات و ترشحات و چرکآبه های حشرات و سرگین غلطان های بیابان های خشک و قفر عربستان ِ اسلام.

آنانی که مردم را به شرکت در شعبه بازی ولی فقیه تحریک و وسوسه می کنند، به راستی که دانش قوادی تدریس می کنند و درس پفیوزی می آموزند.
این چگونه مشی و شیوه و راه و روش و فکر و سیاستی است که همانان که در برابر رژیم پهلوی، در برابر رهبرانی ایرانی و میهن پرست، قیام مسلحانه، هم استراتژی و هم تاکتیشان بود و از کشتن یک پاسبان بی تقصیر فروگزار نبودند، امروز در مقابل آخوندهای کینه توز، اشغالگر، آزادی ستیز و اژی زندگی، در برابر نفس پلیدی و تبه کاری سپر انداخته اند و اخته و آویزان، منتر و معطل و منفعل، مردم را به شرکت در نمایش انتخابات و شعبده و حقه بازی حاکمان اسلامی تشویق و ترغیب می کنند؟ ای اف بر شما باد!

ایرانیانی که چنین می پندارند نه فقط خردباخته، خودباخته و ازخود بیگانه اند، بلکه بی گمان به سندروم استکهلم دچارند. به گروگان گیران خویش تعلق خاطری عاطفی و بیمارگونه یافته اند. ایشان به کسانی که آنان را تاریخاً مورد تجاوز و سوء استفاده قرار داده، تحقیر و هتک حرمت و بی سیرت کرده، علاقه مند گشته و عشق می ورزند. شترگاوپلنگان ملی- مذهبی از نمونه های بالینی و آزمایشگاهی ِ و روانپریش این بیماریند. حتا با اندکی مسامحه می توان مدعی شد که ایرانیانی که به زیارت قبور امامان و امامزاده ها و تازیان متجاوز می روند به گونه ای دچار همین بیماریند. بیگانه پرستی و خودآزاری و لذت بردن از شکنجه و تحقیر خویش و علاقه به زندانبان از عوارض این بیماری است.

نویسنده:سیامک مهر
siamakmehr@yahoo.com

برگرفته از سایت فراگیر ایران ب.ب.ب

http://www.iranbbb.org

---------------------------------------------------------


حسن داعی
چند روز پیش، تلویزیون سی ان ان، گزارشی از متینگ انتخاباتی میرحسین موسوی پخش نمود و زهرا رهنورد را میشل اوبامای ایران خواند1. طبیعی است که این مقایسه چندش آور، هر بیننده منصفی را به تعجب وامیدارد که چطور میتوان همسر رئیس جمهور آمریکا را با همسر کسی مقایسه نمود که در زمان نخست وزیری اش، هم زندانیان سیاسی قتل عام شده اند، هم جنگ خانمانسوز با عراق ادامه پیدا کرده و هم برای نزدیک به یک دهه، هرنوع جنایت چه در داخل و چه در خارج از کشور بوقوع پیوسته است. برای سی ان ان یا همتای بریتانیائی اش یعنی بی بی سی، داستان خیلی واضح و روشن است. دومین ذخیره نفت و گاز جهان را که نمی توان مفت و مجانی به حال خود گذاشت.
تشبیه زهرا رهنورد به میشل اوباما برای این است که نمایش "انتخابات" را با رنگ و لعاب مشتری پسند، به خورد افکار عمومی آمریکا و غرب بدهد و رژیم ایران را ماندگار و مشروع معرفی نماید. نبوغ و استعداد این بنگاههای خبری در قالب کردن کالاهای بنجل آخوندی، از زمانی شکوفا شد که سردار سازندگی لقب میانه رو و معتدل گرفت و پس از وی نیز محمد خاتمی پرچمدار اصلاح طلبی شد. رفسنجانی را به تنگ شیائو پینگ و خاتمی را به گرباچف تشبیه نمودند.
با پایان هشت سال ریاست جمهوری خاتمی، نوبت به "پراگماتیست ها" رسید. اولین کاندیدای مورد نظر علی لاریجانی بود که ری تکیه (از مسئولین کنونی وزارت خارجه آمریکا) وی را مرد قدرتمند ایران و "واقعگرا" نامید. 2 تریتا پارسی وی را "تندروی سابقی که نسبتا پراگماتیست شده" لقب داد.3
سپس نوبت به سردار قالیباف رسید. خبرنگار نیویورک تایمز وی را "مدرنیست قدرتگرا" لقب داد. 4
مازیار بهار، خبرنگار وطنی که در روزنامه های خارجی قلم میزند، در مقاله خود در نیوزویک، شخصیت بدیع قالیباف را موشکافی نمود و به نتایجی رسید که هر ایرانی را انگشت بدهان میکند: 5
"قالیباف یک واقعگراست که دوست دارد کار ها را بطور کامل به انجام برساند. به زندگینامه قالیباف نگاه کنید، یک کار فوق العاده پس از یک کار مهم دیگر است. در سال 2003، وی که رئیس پلیس بود، کاری کرد که تاکنون در ایران به گوش کسی نیز نخورده بود: وی یک تظاهرات دانشجوئی را بدون آنکه از دماغ کسی خون بیاید، با آرامش به پایان رساند. وی وارد مذاکره با رهبران دانشجوئی شد و به مأموران زیر دست خود نیز دستور داد تا از اسحله و باتون استفاده نکنند!"
اما از بدشانسی مازیار بهار و ری تکیه و تریتا پارسی و دلالان حکومت آخوندی، ولی فقیه نه به قالیباف و نه به لاریجانی، اجازه رقابت با احمدی نژاد را نداد. از اینرو، خبرنگاران و کارشناسان مزبور سعی میکنند تا استعداد خود را در کشف استعدادهای جدید در همین کاندیداهای موجود بکارگیرند. بدین ترتیب، زهرا رهنود با میشل اوباما و لابد همسر کروبی با سیمون دوبوار مقایسه میگردد.
البته بازارگرمی برای نمایش مسخره "انتخابات" در حکومت آخوندی، زمانی امکان پذیر است که یک پیش شرط مهم و ضروری فراهم شده باشد. بایستی برای افکار عمومی جا انداخت که مردم ایران علیرغم "انتقاداتی" که به رژیم ایران دارند در این انتخابات شرکت میکنند. یعنی بایستی به این نمایش مشروعیت داد. این وظیفه ای است که دوستداران "وطنی" ملایان بعهده گرفته اند. دراین میان، نقش مهمی بآندسته از خارجه نشینان واگذار شده که ضمنا تحت نام اپوزیسیون برای خود اعتبار و آبرو نیز کسب کرده اند. چهارچوب نظری این کارزار تبلیغی ساده و بی آلایش است. روی دو اصل قرار گرفته: اول اینکه چاره دیگری بجز شرکت در این پروسه نداریم، یعنی همه راهها بسته است و همین آب باریکه ای که حکومت جلوی ما قرار داده نیز غنیمت است. بعبارت ساده تر، همه راهها شکست خورده اند، آخوندها ماندنی هستند، باید این شکست را پذیرفت و وارد این پروسه خفت بار گردید.
پایه دوم این دستگاه فکری نیز بهمان سادگی است: انتخاب بین بد و بدتر است. طبیعی است که خاتمی از ناطق نوری بهتر است و در انتخابات کنونی نیز لابد شیخ اصلاحات و میرحسین موسوی هر دو از احمدی نژاد بهترند.
برای آشنائی با این کارزار تبلیغی، کافی است یکی دو ساعت وقت بگذاریم و به سایت های فارسی خارج از کشور نگاه کنیم. اول به سراغ بی بی سی میرویم. نوشته ای از عباس میلانی در این زمینه باندازه کافی گویاست. ایشان برای مشروع جلوه دادن شرکت در این نمایش میگوید: 6
"(طرفداران تحریم) می گفتند شرکت در انتخابات به معنی توجیه و تثبیت وضع موجود است. فراموش می کردند که شرکت نکردن در آن در شرایطی که بدیلی معقول و ممکن در افق نیست، به معنای تثبیت بدترین روایت "وضع موجود" است. در سی سال اخیر دیده ایم که "وضع موجود" روایاتی گوناگون دارد وگاه انتخاب به راستی میان روایتی خطرناک تر و زیانبارتر از "وضع موجود" و روایت صرفا ناخوشایند "وضع موجود" است."
همانطور که ملاحظه میشود، بنظر میلانی، "بدیلی معقول و ممکن در افق نیست." ترجمه اش این است که هیچ راه دیگری بجز قبول حکومت آخوندی و شرکت در این پروسه مسخره نیست. استدلال دوم ایشان نیز همان داستان بد و بدتر است که به روشنی بیان کرده اند. البته ایشان از اصطلاح "صرفا ناخوشایند (بد) و زیانبارتر (بدتر) استفاده نموده اند.
در سایت ایران امروز که به توده ای های سابق وابسته است، فردی بنام علی اکبر اسماعیل پور که خود را فعال حقوق کودکان معرفی کرده است با حالت التماس از هموطنان میخواهد که برای نجات کودکان ایران زمین به میر حسین موسوی رأی بدهند. به ادعای اسماعیل پور، تنها راه ادامه حیات در ایران، همان شرکت در انتخابات است: 7
""حضورمثبت و موثر در انتخابات – هر چند با انتخابات آزاد دنيا فاصله دارد – تنها گزينه موجود براى تداوم زندگى در اين سرزمين خسته است. ايران عزيز ما خسته است، خسته از تمامى بىمهرىها، خسته از تجارب مختلف و پرهزينه، خسته از استبداد. با حضور موثر خود و انتخاب ميرحسين موسوى كمك كنيد تا بارديگر نشاط و آگاهى به اين سرزمين برگردد."
البته برای برخی از کارکشته گان دلالی برای حکومت ایران، داستان ازاین نیز روشن تر است. ملیحه محمدی در مقاله ایکه در سایت روز نوشته 8 میگوید که شرکت در این نمایش آخوندی انتخاب بین بد و بدتر نیست بلکه برعکس انتخاب بین خوب و خوب تر است: "قبل از هر چیز، طرح این نکته شاید بد نباشد که معضلی که اصلاح‏طلبان در این دوره با آن روبرو شده اند انتخابی میان خوب و خوب‏تر است!" ایشان بلافاصله تأکید میکند که اصولا بحث تحریم در میان اپوزیسیون (منظور خود ایشان و دوستانشان است) مطرح نیست: "این بار در ایران و در صحنه اپوزیسیون دیگر طرح تحریم به عنوان یک راه‏کار سیاسی مطرح نیست."
ملیحه محمدی ازآن جمله کسانی است که اصولا بحث در مورد خوبی یا بدی شرکت در انتخابات را جایز ندانسته و با تمام وجود وارد میدان شده اند. نمونه دیگر آن سایت "پیک نت" وابسته به حزب توده است که در نوستالژی دهه اول انقلاب و جبهه دروغین ضد امپریالیستی به رهبری خمینی و نخست وزیری میر حسین موسوی بخود می پیچد و افسار گسیخته است. سایت پیک نت، در گزارشی هیجان انگیز و حماسی از متینگ انتخاباتی موسوی در تبریز می نویسد: 9
"شعار تبریزی ها هنگام استقبال از موسوی: آذربایجان بیرکلام، موسوی دیر والسلام (حرف آذربایجان یک کلمه است، موسوی والسلام)."
سایت حزب توده، سپس به سفر موسوی به اصفهان میرسد و با شور وشعفی که فقط میتوان در ذوب شدگان ولایت پیدا کرد می نویسد: 10 "اگر ایران، اصفهان شود، موسوی رئیس جمهور می شود!" اما اگر کسی استدلال عباس میلانی و دوستانش را پذیرفت و خواست در این انتخابات قلابی شرکت کرده و بین بد و بدتر یکی را انتخاب کند، داستان کمی پیچیده تر میشود. راستی احمدی نژاد بدتر است یا میرحسین؟ اگر دو صفحه کاغذ برداریم و در یکی جنایات حکومت آخوندی در چهار سال گذشته را بنویسیم و در کاغذ دیگر، جنایات دهه شصت یعنی زمانیکه میرحسین اولین مقام اجرائی مملکت بود را ردیف کنیم. انصافا کدام پربارتر و هیتلر پسند تر است؟
از اینرو، اگر کسی جرئت کرده و مانند دانشجویان دلیر ایرانی از این میرحسین سوال کند که نقش جنابعالی بعنوان عالی ترین مقام اجرائی کشور در آنهمه جنایات و بخصوص قتل عام هزاران زندانی بیگناه در سال 1367 چه بوده است، یکی از همین بازماندگان حزب توده مثل رضا فانی یزدی، به صحنه آمده و با عصبانیتی که بیشتر به دفاع از ناموس شبیه است، سوال کننده را سر جایش نشانده و می پرسد که خود شما در آن سالها کجا بودید؟ فانی یزدی در مقاله ایکه نوشته، با ذکر یک داستان از کنگره حزب کمونیست شوروی به رهبری خروشجف، دانشجویان سوال کننده را به همدستی با قاتلان زندانیان سیاسی متهم میکند و با وقاحتی شگفت آور می نویسد: 11
"این داستان مرا به یاد کسانی می اندازد که از میرحسین موسوی، نامزد انتخابات ریاست جمهوری، می پرسند آقای ‏موسوی، شما در دهه اول جمهوری اسلامی و در دوران کشتار و جنایت های رژیم، بویژه در سال ۶۷، کجا بودید ‏و چه می کردید. موسوی همان جا بود که بسیاری از آقایان و خانم هایی که امروز سوال می کنند نشسته بودند."
فانی یزدی پس از آنکه از سوال کنندگان یک چیزی نیز طلبکار گشته است نصیحت میکند که اصولا در انتخابات کنونی جای اینگونه سوالات بیمورد نیست:
" کشتار فاجعه آمیز سال ۶۷ و جنایت ها و فجایعی که به سرکوب مخالفین نظام اسلامی در دهه اول انقلاب منجر ‏گردید را فرصت طلبانه در مقابل حریف انتخاباتی ریاست جمهوری دستمایه سیاست لحظه ای خود نکنید. به میان ‏کشیدن کشتار ۶۷ در مقابله با نامزدهای انتخاباتی در حقیقت لوث کردن فاجعه کشتار زندانیان سیاسی است."
در پاسخ به میلانی و فانی یزدی و همه مشاطه گران حکومت آخوندی، کافی است از مهندس مهدی بازرگان یک نقل قول بیاورم که به گویاترین شکل بیان کننده اوضاع و احوال اینگونه افراد است. در سال 1367 یعنی بیست سال پیش، مهندس بازرگان از طرف نهضت آزادی نامه ای به خمینی نوشت و از وی گله کرد که رژیم ملایان، با باز گذاشتن یک حداقل فضای تنفس سیاسی برای نهضت و دیگر گروههای مشابه، در صدد است که به دیکتاتوری خود مشروعیت بخشیده و به دنیا اینطور القا کند که گویا یکنوع دموکراسی حداقلی نیز در ایران وجود دارد. بازرگان به خمینی گفت که نهضت زیر بار این نمایش ننگ آلود و به تعبیر خودش "حیات خفیف خائنانه" نمی رود و دفتر و دستک خودش را تعطیل خواهد نمود. متاسفانه بازرگان به این وعده عمل نکرد و بخصوص پس از فوت ایشان، نهضت آزادی به رهبری ابراهیم یزدی، نه تنها مرزهای حیات خائنانه را یکی پس از دیگری پشت سر گذاشت، بلکه سرمشقی نیز برای دیگر همقطاران خود گردید و به مرشد بقیه نیز تبدیل شد. بازرگان در نامه خود، پس از بازشماری فشارهائیکه به نهضت وارد میشود به خمینی گفت: 12
(نامه سرگشاده دبيركل به رهبر انقلاب در مورد اقدامات غيرقانوني عليه نهضت، تاريخ: 12/7/67)"آنچه مدعيان خواسته و پرداختهاند اينست كه اولاً نهضت آزادي ايران، با فلج شدن از داخل و لكهدار شدن در خارج، اسماً در صحنه سياست و خدمت باقي بماند ولي عملاً منشاء اثر مثبتي نبوده حيات و حركت چندان، جز در زير ذرهبين اطلاعاتي آنها و خنثي شدن قبلي كارها نداشته باشد. ثانياً با تظاهر به اينكه در جمهوري اسلامي ايران حزب قانوني مخالف (و شايد چند حزب ديگر و گروههاي فرمايشي) حضور و فعاليت و امنيت دارند، بتوانند به تبليغات نادرست سياسي و انتخاباتي و به خلافكاري اقتصادي و اداري و سياسي خود جامه حق به جانب بپوشانند و نهضت آزادي وسيله براي فريبهاي سياسي و خيانت بشود.
در هر حال دو انتخاب پيش روي ما گذاردهاند: حيات خفيف خائنانه يا توقف داوطلبانه و تعطيل شرافتمندانه.
طبيعي است كه نهضت آزادي ايران، به رهبري و ياري خداوند و به تائيد ملت ايران، تن به ذلت و خيانت ندهد و اگر چاره نباشد راه دوم را برگزيند. ولي لازم بود قبلاً به شخص جنابعالي و به هموطنان شرافتمند اعلام نمائيم كه گردانندگان پس پرده حاكميت هستند كه ما را وادار به تعطيل و توقف مينمايند. تعطيل و توقفي كه مسلماً بيصدا در دنيا و بدون تاثير سوء بر مردم ايران نخواهد ماند و سكوتي كه بيش از هر فرياد يا طومار و كتاب آبروي انقلاب و نظام و متوليان را برده، آينده شومي را ارمغان خواهد آورد. غرض از تصديع اينجانب به نمايندگي از طرف نهضت و هشدار حاضر به خدمتتان آن بود كه اگر جريان به صورت ناروا و ناجوانمردانه فعلي ادامه يافته دفتر نهضت آزادي پس داده نشود، فعالين دستگير شده آزاد نگردند، از آنها عذرخواهي و اعاده حيثيت به عمل نيايد، طوقهاي تعهد همكاري و جاسوسي از گردن اعضا و همكاران برداشته نشود، ارعابها و ممانعتهاي شهرستانها و تهران متوقف نگردد، . . . و بطور كلي رفتار حاكميت و مخصوصاً وزارت اطلاعات و دادستاني انقلاب بر موازين اسلام و عدالت و بر وفق قانون اساسي و حاكميت ملي معطوف و تضمين نگردد، ملت شرافتمند ايران و مردم عدالتخواه جهان خواهند دانست كه چون حاكميت ايران طاق تحمل آزادي و كمترين صداي مخالف را ندارد، در حيات و حضور جنابعالي دست به تعطيل نهضت آزادي (و جمعيت و گروههاي ايراني قانوني) زده است، ضمن آنكه به طرفداران براندازي و آشوب و انهدام ايران سند دادهاند كه مبارزه مسالمتآميز قانوني در چارچوب اسلام و انسانيت و اصول، راه نادرست بيفايده است و به اينترتيب ميدان را در آخرين پيام قدرت و بقاي خود براي ايجاد يأس و ترس و كفر و براي ديكتاتوري و استبداد داخلي و استيلاي خارجي بازتر كرده اند."
قضاوت را به هموطنان وا میگذارم که آنچه این افراد در این سی سال کرده اند زندگی خفیف خائنانه است یا چیز دیگر.
یادداشت ها:1- گزارش سی ان ان
http://www.iranian.com/main/2009/may/mousavi-rahnavard2- شهادت ری تکیه در برابر کمیسیون خارجی سنای آمریکا، 19 سپتامبر 20063- http://www.niacouncil.org/index.php?option=com_content&task=view&id=1135&Itemid=294- نیویورک تایمز، 28 ژانویه 2008 http://www.nytimes.com/2008/01/27/world/middleeast/27tehran.html?fta=y 5- Newsweek, 1.8.2007 http://www.newsweek.com/id/56692 6- عباس میلانی، سایت بی بی سی http://www.bbc.co.uk/persian/iran/2009/05/090527_pm_ir88_elec_i_milani.shtml 7- http://www.iran-emrooz.net/index.php?/politic/more/180478- http://www.roozonline.com/persian/opinion/opinion-article/article/2009/may/24//-a3542473f0.html9- http://www.peiknet.com/1388/10khordad/05/PAGE/37MUSAVI.htm 10- http://www.peiknet.com/1388/10khordad/03/PAGE/32ESFEHAN.htm11- http://politic.iran-emrooz.net/index.php?/politic/more/1802212- نامه نهضت آزادی به خمینی http://www.nehzateazadi.net/bayanieh/67/html/026sargoshdeh.htmنویسنده:حسن داعیhttp://www.iranianlobby.com/
برگرفته از سایت فراگیر ایران ب.ب.ب

۱۳۸۸ خرداد ۷, پنجشنبه

رفتن نیروهای پلیس به اشرف

اقدام غیرقانونی و سرکوبگرانه در پاسخ به درخواست ملایان است


خانم رجوي در نامه به رييس جمهور آمريكا و دبيركل ملل متحد خواستار ممانعت از ورود پليس به اشرف شدبه دنبال فراخوانهاي مجدد رژيم آخوندي براي «اجرايي كردن توافقهاي دو جانبه», صبح امروز نيروهاي پليس عراق بطور ناگهاني به كمپ اشرف، محل استقرار 3400تن اعضاي سازمان مجاهدين خلق ايران اپوزيسيون در عراق، رفتند. اين اقدام سركوبگرانه در حاليست كه نيروهاي ارتش عراق در حال حاضر حفاظت كمپ اشرف را به عهده دارند و هيچ نيازي به ورود نيروهاي پليس عراق نيست. در روزهاي گذشته احمدي نژاد، رئيس جمهور ملايان، و جليلي دبير شوراي عالي امنيت آنها، دولت عراق را علنا براي سركوب اپوزيسيون ايراني در عراق تحت فشار گذاشتند. همزمان با اوج گرفتن اعتراضات اجتماعي در ايران, خامنه اي در آستانه نمايش انتخابات رياست جمهوري و براي انتصاب مجدد احمدي نژاد به اين سمت، خود را قوياً نيازمند سركوب اپوزيسيون مي يابند.اين يك اقدام فوق العاده خطرناك است كه مي تواند زمينه ساز يك فاجعه انساني در اشرف باشد، چيزي كه رژيم آخوندي از مدتها پيش براي آن طراحي كرده است. ورود ناگهاني پليس به اشرف دقيقا نقض تعهد دولت عراق به آمريكا مبني بر احترام به حقوق ساكنان اشرف است.خانم مريم رجوي، رييس جمهور برگزيده مقاومت ايران، صبح امروز طي نامه هاي جداگانه اي به پرزيدنت اوباما و دبيركل بانكي مون, با تاكيد بر اينكه دولت عراق تاكنون به هيچيك از حقوق بنيادين ساكنان كمپ اشرف اذعان نكرده است, خواستار مداخله بلادرنگ به منظور ممانعت از ورود نيروهاي پليس عراق به داخل اشرف، كه مقدمة يك فاجعه انساني مطلوب ملايان حاكم بر ايران است، شد.در 24آوريل، پارلمان اروپا با تصويب قطعنامه «وضعيت انساني ساكنان كمپ اشرف» از نخست وزير عراق مصرانه خواست تا «تضمين كند كه هيچ اقدامي توسط مقامات عراقي صورت نگيرد كه حقوق بشر ساكنان قرارگاه اشرف را نقض كند و همچنين مقاصد دولت را نسبت به آنان روشن سازد. از مقامات عراقي ميخواهد كه از جان و تماميت فيزيكي و رواني ساكنان قرارگاه اشرف حفاظت كند و با آنها طبق تعهدات تحت كنوانسيونهاي ژنو رفتار كند...» قطعنامه پارلمان اروپا همچنين «از دولت عراق مي خواهد كه به بلوكه كردن قرارگاه خاتمه دهد و موقعيت قانوني ساكنان قرارگاه اشرف را كه «افراد حفاظت شده» تحت كنوانسيونهاي ژنو مي باشند، محترم شمارد».خانم رجوي در نامه هاي خود با استناد به نامه هاي كميته بين المللي دفاع از عدالت در برگيرنده 2000پارلمانتر در اروپا و آمريكا و كميته بين المللي حقوقدانان در دفاع از اشرف در برگيرنده 8500حقوقدان در اروپا و آمريكا, تاكيد كرد چنانچه دولت عراق از التزام به قطعنامه پارلمان اروپا و اجراي آن سر باز زده و به نقض حقوق ساكنان اشرف ادامه دهد, تنها راه، مراجعه به سازمان ملل و بر قراري تضمينهاي بين المللي و بر عهده گرفتن حفاظت اشرف مستقيما از سوي نيروهاي آمريكايي است.
دبيرخانه شوراي ملي مقاومت ايران7خرداد 1388(28مه 2009)
-------------------------------------------
اشک تو چاره ساز غم کهنه ی تو نیست
(پیش کش به اهالی سرفراز و تسلیم ناپذیر شهر اشرف)
جمشید پیمان

فـرگـردِ خـیـزش اسـت ، بــتـازان در ایـن مـیـان
فـصـل حـضـور تـسـت ، مـشــو از نـظـر نـهــان
بــر قــولِ شـیـخ نـاکـس و بـد عـهـد دل مـبـنـد
کــز ایــن مــعــامــلــت نـرسـد بـرتـو جــز زیـان
ایــن گــرگِ بـــدنــهـــادِ درون تــیـــره را چـــــرا
کــردی بـه مـیـهـن از هم گسستـه ، پـاسـبـان
دیــدی چـــه رفــت بر تـــو و بـر سـرزمـیـن تـو
زیــن شــیـــخ بــد دل و بــد کــار و بــدزبــــان؟
اشـکِ تـو چـاره ساز غـم کـهـنـه ی تـو نیسـت
بــاری ، بــخـنـد و چـهــره ی امّــیــد کـن عـیـان
از شــب مــتــرس و پــای بــنــه در مـسیـر روز
پــیــغــام صـبـح مـی دهــدت مــهــر آسـمــان
شـهـری سـت درخـیـالِ تو ، شـهـری بــرابــرت
بــگـذر ازآن خـیـال و مـکـن انـدر ایــن ، گــمــان
شــهــر بــرابــرت ، شــــرفِ روزگــار تـــســـت
ایـن اشــرف اســت و شـوکـتِ مـا را بود نشان
ایـن اشـــرف اســت دردلِ آزادِگــان بـه جــوش
ایــن اشــرف اســت در رگِ ایــــرانـــیـــان دوان
ایــن اشــرف است چـنـیـن ســبــز و سـرفــراز
گــل کـــرده در بــهــار و گـــذر کــرده از خـــزان
چــون کـــوه اسـتـوار و چو دریـا ، همه خـروش
کـشتی، همـه زجــان و زخــون کـــرده بـادبــان
شهری ست مردمش همه صــدق و همه وفــا
شهری ست مردمش همه سرسبز و دل جوان
نــه دلـقـشـان زخدعــه ، نــه دســتــار از ریــــا
تــن پــوشـشـان زعشـق و زنور است طیلسان
گـــردآفـــریــد و آرش و ســتّـار و کـــاوه انــــــد
انــدر مـصــافِ خــصـم ، کـمـان کـرده درکـمـان
اســتــاده همچو کــوه و خـروشنـده چون خــزر
در پـیـش خـصـم صـخــره و بــر دوست پرنـیـان
دشـمـن زنـامـشان ، هـمـه در رنـج و در عـذاب
یـــاران زکـارشان ، هـمه شــادان و گــل دهـان
بـا رزمـشـان دوبــاره مـیـهـنـم آزاد مـی شـــود
از ایــن گـــروهِ هــــرزه ی بــد کــار و اهــرمــان
تـنـهــا نـه مـــیـــهـن در بــنـــد و زخـــمـــی ام
گـــردد رهـــا ، کــه خــلــق بـلا دیـده ی جـهان
-------------------------------------------------------

۱۳۸۸ خرداد ۱, جمعه

نترس از گلولۀ دشمن...!
نمایش انتخابات ریاست جمهوری رژیم اشغالگر اسلامی در ایران
و
پیامی به ایرانیان
جهت مقابله با سران رژیم اشغالگر، غیر ایرانی و ضدایرانیِ جمهوری اسلامی!


۱۳۸۸ فروردین ۱۸, سه‌شنبه



فیلم کاروان نوروزی ایرانیان در آمریکا



کاروان با شکوه نوروزی ایرانیان در نیویورک امسال نیز با شکوه هر چه تمام تر برگزار شد و دست اندر کاران سایت ایران ب ب ب، پرچم شیر و خورشید را در سراسر خیابان مدیسون که یکی از خیابانهای اصلی منهتن در نیویورک است مثل هر سال بر افراشته کردند.

برای دیدن فیلم روی لینک کلیک کنید:

http://www.youtube.com/watch?v=5olEk4Pi5Ms

فیلم سال گذشته را در لینک زیر ملاحظه کنید:

http://iranbbb.org/norouz_newyork1387.php

برگرفته از سایت فراگیر: ایران ب ب ب

۱۳۸۸ فروردین ۱۵, شنبه




ارغوانی پوش های رویای من!


یک راه و تقابل!

بخشی از راه آهن سرتاسریِ ایران در ساری


در خوابم، راه بند سنگتراشان را که در ساری است ، می بینیم.

"راه بند سنگتراشان" را "سیمافور بندرشاه" هم می گویند.

در روزگاری که هنوز رژیم خون و جنایت و اشغالگرِ اسلامیِ خمینی ساخته برمیهنمان چیره نشده بود ، هنگامی که "سیمافور" پایین می آمد، نشان آن بود که یا قطاری از بندرشاه بسوی تهران و بندر خرمشهر می رود و یا از خرمشهر و تهران به بندر شاه می آید .

در خوابم انبوهی از مردم را می دیدم که در راه بند سنگتراشان گرد آمده بودند. آنها تن پوش های بسیار زیبا بر تن داشتند که رنگ بیشترشان ارغوانی یا بنفش بود.

این همه مردم به میهمانی مادر من آمده بودند که از چهارم اردیبهشت سال 1378 در میان ما نیست.

(مادر من در دوران زندگی خویش همانند مامای محلی، در چشم به جهان گشودن بیش از 5000 کودک، به مادران آنها کمک کرده بود)

اودیگ بزرگی را بر روی آتش نهاده بود و در آن خوراک می پخت.

مادر من به همۀ مهمانان ارغوانی و بنفش پوشش، از آن دیگ خوراک می داد. آنها خوراک را از دست مادرم می گرفتند و می خوردند.

صف این میهمانان بسیار طولانی شده بود، صفی که از "راه بند سنگتراشان"شروع شده بود و تا "سه راه آهی دشت" و "پایین دزا" و "بالادزا" که روستاهای کنارۀ شهر "ساری" هستند ، ادامه یافته بود.

در "بالا دزا" و یا در"پایین دزا"، میدان بزرگی که سرپوشیده بود، در برگیرندۀ هزاران نفر شده بود. در میانۀ میدان مسعود رجوی را در میان جمعیت دیدم. اوبرادرم را برای اجرای برنامه فراخواند.

برادرم برنامه ای بسیار شاد اجرا کرد.

مسعود رجوی او را بسوی خود خواند و گفت:" داداش! بیا پیش من بنشین!"

"نادر" که از شکنجه شده ها و زندان دیده های شهر "بهشهر"بود رو به من کرد و گفت:"حالا نوبت تو است که از مهمانها پذیرایی کنی!"، "تو که زمانی در آلمان پیتزایی داشتی، حالا از مهمانها پذیرایی کن!"


تا دست بکار شدم پیتزا درست کنم،مادرم گفت:" این دختران و پسران مهمان من هستند، بگذار از خوراکی های من بخورند تا نیرومندتر شوند" و ادامه داد:

"گفته می شود اگر انسانهای زنده از دست انسانهای رفته خوراکی بخورند، نیرومند می شوند و بی مرگ"!

با این جمله ی مادرم از خواب بیدار شدم .

داشتم این رویای زیبا را در ذهنم مرور می کردم که هزاران رزمنده ی آزادی در شهر اشرف جای آنها را گرفتند .

با خودم گفتم آن انبوه ارغوانی پوش رویای من همین اشرفیان دلاورند و مادرم که درخواب به آنها خوراک می داد که بی مرگ شوند ، میهنم ایران است که از شیره ی جانش به فرزندان دلاورش می نوشاند . و این است راز جاودانگی آنها.

در این روزها که دست نشاندگان رژیم اشغالگر اسلامی و خمینی ساخته در عراق، کمر به نابودی ارغوانی پوش های ما در "اشرف" بسته اند ، من یقین دارم که شیرزنان و کوه مردان "اشرف" پا برجا و جاودانه می مانند .

باور دارم که اشرفیان "مروارید"های تاریخ نوین سرزمین ما هستند. مرواریدهایی به زیبایی و پایداری زندگی!

دست هر صیادی از این مرواریدها کوتاه!


"میدان مروارید" در شهر "اشرف"


کیانوش رشیدی

شانزدهم فروردین ماه ۷۰۳۱ ایرانی

-----------------------------------.-

۱۳۸۸ فروردین ۶, پنجشنبه



پاسداشت از فرهنگ ایران زمین:


همایش شاهنامه خوانی بختیاری



برگرفته از: وبلاگ میلاد دهقان


شاهنامه خوانی از دیر باز در بین ایل بختیاری وجود داشته واین فرهنگ دیرپا و جاودانه سینه به سینه به نسل امروز منتقل گشته است و در چند سال گذشته به صورت همایش های بزرگ و با حضور گسترده مردم برگزار می گردد.

سوم فروردین امسال نیز همچون سالیان پیش روستای سی میلی در نزدیکی مسجد سلیمان استان خوزستان پذیرای هزاران نفر از مشتاقان فرهنگ ایرانی و شاهنامه خوانی بود. (تصاویر در پائین آمده است) این برنامه با حضور پرشور بیش از ده هزار نفر از مردم ایران دوست خوزستان و مهمانان نوروزی برگزار گردید و شاهنامه خوانان دیار مسجد سلیمان به اجرای گوشه هایی از اثر جاودانه حکیم فرزانه استاد ابوالقاسم فردوسی پرداختند. اجرای دو قطعه از کارهای جاودانه و زیبای زنده یاد بهمن علاءالدین (مسعود بختیاری) خواننده نامدار دیار زاگرس خاطراتی خوش را برای دوستداران موسیقی بختیاری و ان مرحوم زنده کرد؛ پس از آن گروهی از استان کهگیلویه و بویر احمد به اجرای موسیقی سنتی و گروهی از شمال کشور به نواختن موسیقی محلی دیار سرسبز شمال پرداختند که با تشویق حاضرین و سپاسگزاری میهمانان مازندرانی از مردم خوزستان همراه شد. پوشش زیبا و رنگارنگ زنان و مردان و کودکان بختیاری نمودی از فرهنگ اصیل زاگرس نشینان ایران است که در این روزچشم مهمانان را خیره می ساخت؛ در میان بخش های گوناگون شاهنامه خوانی، نوای ساز و دهل بختیاری شور و حالی وصف ناپذیر و به فضا می بخشید که همراه با دستمال بازی و شادی مردم فضایی بسیار زیبا از فرهنگ شاد مردم ایران را به نمایش گذاشته بود. در کنار جایگاه همایش، فروشگاه محصولات فرهنگی کتاب سی دی، دی وی دی و همچنین پوشاک سنتی مردانه و زنانه بختیاری نیز دایر شده بود.علیرغم جمعیت بسیار زیاد شرکت کننده در همایش این برنامه با نظم و هماهنگی بسیار خوبی برگزار شد اما به دلیل استقبال بی مانند مسافرین نوروزی و ترافیک سنگین ماشین در راههای ورودی روستا بسیاری از مردم نیز نتواستند در همایش شرکت کنند.

همایش شاهنامه خوانی بختیاری که از ساعت ۱۴ پس از نیمروز با اجرای زنده و روح بخش سرود جاودانه ای ایران آغاز گشته بود در ساعت ۷ پَسین با نواختن ساز و دهل و دستمال بازی چند هزار نفری در میان هلهله و شادی به پایان رسید.

همراه با سپاس گزاری از برگزار کنندگان این همایش آروزمندیم در سالهای پیش رو، چنین جشن هایی که زنده کننده ی هویت و فرهنگ ملی ایران زمین می باشد در سراسر پهنه ی ایران زمین با شکوه فراوان و حضور میلیونی مردم برگزار گردد.

پاينده ايران













۱۳۸۸ فروردین ۴, سه‌شنبه

جمشید پیمان



شادباش نوروزی


آمــد بــهـــار زیــبــا ، مــی آور از نـــهــانــگــاه

پـیـمـانـه ده پـیـاپـی ، دیـرست و گشتـه بـیـگاه
آن مـی بـه جـام مـن ریـز کز سـاقی الـستـش
نه شیـخ بـرده بوئـی ، نه می شناسدش شاه
نه زآن می ئی که صوفی پنهان زخلق نوشیـد
ازچــالـه پـــا بــرون کـرد ، بــاسـر فـتـاد درچــاه
زآن تـلخ وش که صـوفی ام الخبائثش خواند *
فـهم سخـن نـکرد او ،بــیـگانـه بـود و بــدخــواه
درایــن بــریــده دل هـا ، نـقـش از وفـا نـبـیـنی
هـرچـنـد قصـه گـویـنـد ، ازعشق ، گاه و بــیگاه
بنـشسته گـاه و بـیـگـاه ، ناخوانده برسرخوان
بــردنـدخـوان و خــانـه ، ایــن مـردمـانِ کــج راه
زیــن خــوارمـایـه مـردم ، دیـگرسخـن نــگـویـم
شـایـد رهـنـد روزی ، زیـن وضـع تـلــخ جـانـکـاه
بــگـذار تـابـمـیـرنـد درعـیـن خـود پــرسـتـی**
ازدسـتِ مـی پـرستـان ،ازکـیــنـه بـرکشنـد آه
بـاری ، بـیـار سـاقی ، زان بـاده هـای نـوشیـن
تــاسـاعـتـی بـنـوشـم بــاهـمـدمــانِ دلــخــواه
آن می که شمـس تبریز ، درجام مولوی ریخت
کردش دوبــاره بـیــدار ، بــازش کـشـیــد در راه
آن بـاده را کـه هـاتـف ، درگـردش شبـانـه***
بــگــرفـت عــاشـقــانــه ، ازســاقــی دل آگــاه
نــوشم بـه نـام یـــاران ، درشـهـر بـی قــراران
جـــان بــر کــفــانِ عــاشـق ، آزادگــــانِ آگـــاه
نوشم به نامشان مـن ،آن می که خورد حـافظ
از مـحــتــسب نــهـانـی ، درخـلـوتِ شـبــانـگـاه
مـن رنــدِ بــاده نـوشم ، دلـق از ریــا نـپـوشــم
خواهی به دل مکن بد ،خواهی به سر بکن کاه


جمشید پیمان ، فروردین 1388


*حافظ فرماید:
آن تلخ وش که صوفی ام الخبائثش خواند
اشـهـی لـنـا و احـلـی من قـبـلـه الـعـذارا


**باز هم حافظ فرماید:
بامـدعـی مـگوئـیـد اسرارعشق و مستی
تــا بـی خـبـر بـمـیـرد درعین خود پرستی


*** هاتف اصفهانی، شاعر قرن دوازدهم هجری

۱۳۸۷ اسفند ۲۸, چهارشنبه




----------------------------------------------

شادباش نوروزیِ من:


در هنگامه ای که هنوز نامه برای برقراری پیوند پدید نیامده بود، انسانها برای رساندن پیام خود به یکدیگر، با هم دیدار می کردند.از اینجا و آنجا با هم گفتگو می کردند،و درد دل خویش را با هم در میان می گذاشتند.

نامه که آمد، اینگونه پیوندها، کمتر و کمتر شد.

در هنگامه ای که هنوز تلفن وجود نداشت، انسانها، اگر شده، هفته و یا دستکم ماهی یکبار به هم نامه می نوشتند. در نامه هایشان از اینجا و آنجا با هم گفتگو می کردند، درد دل خویش را با هم در میان می گذاشتند. اما با آمدن تلفن، نامه نویسی به یکدیگر هم ، کمتر و کمتر شد.

در هنگامه ای که هنوز اینترنتی در جهان نبود، انسانها با برداشتن گوشی تلفن و زنگ زدن به مادر، پدر، خواهر، برادر،دوستان،آشنایان و خویشاوندان،صدای یکدیگر را می شنیدند،از شنیدن صدای یکدیگر، شادمان می شدند، با هم گفتگو می کردند.درد دل خویش را با هم در میان می گذاشتند.

با آمدن اینترنت، گفتگوی تلفنی میان انسانها کمتر شد و آنها برای ارتباط میان یکدیگر، دوباره به نامه نویسی روی آوردند،اینبار اما نامه ی الکترونیکی، که با سرعت برق به هر سوی جهان پرمی کشد.

همراه با تاسف از اینکه پابپای پیشرفت دانش و تکنولوژی، دیدار با مادر، پدر، خواهر، برادر، دوستان، آشنایان و خویشاوندان کمتر و کمتر شده است، من نیز همانند میلیونها انسان دیگر، اینترنت،این شگفت ترین دست آورد دانش امروز انسان را بکار می گیرم و پیشاپیش سالی سرشار از تندرستی و شادی و پیروزی را برای آندسته از هم میهنان که با رژیم اشغالگر جمهوری اسلامی، سر سازش و آشتی ندارند و در راه سرنگونی این رژیم ضد ایرانی و غیر ایرانی مبارزه می کنند، آرزومندم.

در آستانۀ سال نوی ما ایرانیان؛

یاد همۀ ایرانیانی را که در این سی سال فرمانروایی رژیم خون و جنایت، یعنی رژیم اشغالگر جمهوری اسلامی، به دست قداره بندان و جلادان آن به جوخه های تیرباران سپرده شدند، به دار آویخته شدند، سنگسار گشتند، دست و پایشان قطع شد،و یا چشمانشان بدست کوردلان خمینی صفت از حدقه بیرون کشیده شد، زنده می کنم و به همۀ آنها،- تاکید می کنم-، به همۀ آنها درود می فرستم و؛

-خواستار سرنگونی رژیم اشغالگر جمهوری اسلامی، در تمامیت آن هستم،

-خواستار اتحاد همۀ نیروها، سازمانها و احزابی هستم که در راه سرنگونی رژیم قداره بند و اشغالگر جمهوری اسلامی مبارزه می کنند،

-خواستار بازگشت همه ی ایرانیانی به میهن هستم که از دیرباز راه مقدس مبارزه در راه سرنگونی رژیم جنایتکار و اشغالگر را برگزیده اند و امروزه،هرچند در سرزمینهای دیگر زندگی می کنند،اما هر روز و هر شب چشم براه آزادی میهن نشسته اند تا درفردای روز آزادی به سوی سرزمین بزرگمان پرواز کنند.

هم میهنانِ آزاده، مبارز و گرامی!

فرا رسیدن سال نوی 7031 ایرانی را به یکایک شما شاد باش می گویم.

شاد، تندرست و پیروز باشید!

بادا که خرد پاک، نگهبان مردم و سرزمین ما باشد!


کیانوش رشیدی

بیست و هشتم اسپندماه 7030 ایرانی

----------------------------------------------


۱۳۸۷ اسفند ۲۲, پنجشنبه




آیین ما


و


دین شما!



در سی سال گذشته،همواره پیش از جشن های چهارشنبه سوری و نوروز باستانیِ ما ایرانیان، سران رژیم اشغالگر جمهوری اسلامی،ترهاتی در بارۀ این جشن ها ردیف می کنند که آشکارا نشان از غیر ایرانی و ضد ایرانی بودن آنها دارد .
امسال نیز ، در آستانۀ جشن های چهارشنبه سوری، اشغالگران میهن ما همان ترهات همیشگی را ردیف کرده و از آنجا که بخوبی می دانند ما ایرانیان هرسال این جشن ها را بهتر و باشکوه تر از سالهای گذشته برگزار می کنیم، قداره به دست گرفته و به تهدید ما پرداخته اند!
در همین راستا كاظم مجتبايي، فرمانده نيروي انتظامي استان كهگيلويه و بويراحمد گفته است:
"چهارشنبه سوري هيچ جايگاهي در دين و آيين ما ندارد، بنابراين نيروي انتظامي با هرگونه بي‌نظمي، اخلال در نظم عمومي و مزاحمت براي شهروندان در استان برخورد جدي مي‌كند... چهارشنبه سوري يك پديده نامطلوب در كشور است و همه دستگاه‌ها با توجه به نوع مسئوليتي كه دارند موظفند با اطلاع رساني نسبت به اين رسم غلط اقدام لازم را انجام دهند تا به مرور زمان اين آيين برچيده شود."
سالها پیش از اشغال میهن ما توسط خمینی و دارودسته اش، آخوند متحجر، مرتضی مطهری که خمینی جلاد او را "پارۀ تن خویش" خواند و بدین خاطر باید به مطهری لقب"خمپاره"داد، طی یک سخنرانی، ما ایرانیان، آیین ما، جشن ها ی ما و بویژه جشن چهارشنبه سوری را به باد سُخره گرفت و گفت:
"نیاکان ما در گذشته چنین می کردند ما هم چنین می کنیم . "چهارشنبه آخر سال می شود، آخر سال شمسی ، چهارشنبه آ خر اسفند ماه می شود .بسیاری از خانواده ها ،که باید بگویم ، خانواده های احمق ها ، بسیاری از خانواده های احمق ها ده یا الله آتشی روشن میکنند ، هیزمی روشن میکنند، بعد آد م ها ی ُسرو مُرو گنده ، با آن هیکل های نمی دانم چنین و چنان ، از روی آتش می پرند. ای آتش زردی من از تو سرخی تو از من!
آه این چقدر حماقت است .خوب چرا چنین می کنید؟[می گویند] آقا یک سنت است مال ما مردم.از قدیم پدران ماچنین می کردند. قران می گوید: اولوکان اباهم لایعقلون شیأ.اگر پدران گذشته تان چنین کاری می کردند،شما می بینید یک کار احمقانه است، دلیل خریت پدران شما است روشونو بپوشید.چرا دو مرتبه این سند حماقت را سال به سال تجدید می کنید.این فقط یک سند حماقت است،که هی کوشش می کنید که این سند حماقت را همیشه زنده اش نگاه دارید.مائیم که چنین پدران احمق داشتیم."


ما ایرانیان در پاسخ به متحجرانی همچون کاظم مجتبایی و آخوند مطهری می گوییم:


نخست اینکه، خر خودتان هستید! حماقت از سر و روی شما می بارد ،و پدران احمق را تنها شما آخوندها و آخوند صفتان و خمینی صفتان، داشته و دارید!


دو دیگر اینکه، اگر در زندگی خودتان یکبار راست گفته باشید، همان است که در بارۀ جشن های ما ایرانیان و بویژه چهارشنبه سوری گفته اید. شما راست می گویید! جشن های ما ایرانیان در دین و آیین شما جایی ندارد.چرا که:
-در آیین ما؛ زن، آفریننده است، پرورش دهنده است،سازنده است، مدیر است، فرمانده است، وزیر است، وکیل است،همسر خویش را بر می گزیند.
-در دین شما، زن، ضعیفه است، صیغه است،نصف مرد است،همسر برایش برمی گزینند.
-در آیین ما؛میهن مادرِ ماست ،و ما برای پاسداری از میهن خویش تا پای بذل جان می رویم.
-در دینِ شما، آنچه که جایی ندارد، همانا میهن است. گواه این ادعای من سخن خمینیِ گجستک است و پرسش از او در باره احساسش، هنگام بازگشتِ به ایران. از آنجا که خمینی هیچگاه ایران را میهن خود نمی دانست،در پاسخ به این پرسش گفت:"هیچ"
-در آیینِ ما؛ جشن، شادی،سرور، پایکوبی،رقصیدن، دست زدن، ترانه خوانی،سرود خوانی و نواختن، بخش بزرگی از زندگی ماست.
-در دین شما؛غم، ماتم،عزاداری،گریه و زاری،سینه زنی،خودزنی،قمه زنی،نوحه خوانی،شکستن ابزار و آلات موسیقی ،همۀ زندگیِ شماست!
-در آیینِ ما؛ آزادی و آزاد بودن،مضمون و محتوای اصلی فرهنگِ ماست. انسان آزاد زاده می شود، آزاد زندگی می کند، و آزاد از این جهان می رود.
-در دینِ شما؛ آنچه که کمترین جایی ندارد،همانا واژۀ آزادی است.در دین و آیین شما انسان آزاد نیست،آزاد زندگی نمی کند،و بنده ای بیش نیست.
-آنچه که ما ایرانیان داریم، فرهنگ است، آیین است.
-در دینِ شما؛اساسا فرهنگ واژه ای بیگانه است.


سیِم اینکه ،آیین ما و دینِ شما را بیش از آنچه که در بالا گفته شد می توان مقایسه نمود.اما"مثنوی هفتاد مَن"خواهد شد.


در پایان نیز باید گفت، ما ایرانیان، امسال نیز، علیرغم تهدیدات و قداره کِشیِ های شما، جشن های چهارشنبه سوری را با شکوه هرچه بیشتر برگزار خواهیم کرد،سراسرشب چهارشنبه سوری را به سرود خوانی خواهیم پرداخت، ترانه ها خواهیم خواند و تا بامدادان پایکوبی خواهیم کرد؛به آتش، این گرما بخشِ زیبا و شورانگیز،روی خواهیم آورد، زردی و بیماری را از تن بدر کرده،تندرستی و شادمانی را از آتش درخواست خواهیم کرد و مانند همیشه هنگام پریدن از روی آن، خواهیم خواند:
"زردی من از تو! سرخیِ تو ازمن!"


آیین چهارشنبه سوری هیچگاه در میهن ما برچیده نخواهد شد!
تا کور شود، هر آنکه نتواند دید!

کیانوش رشیدی
بیست و دوم اسفند ماه ۷۰۳۰ ایرانی



-------------------------------------


وبلاگ "حرف آخر":

دین تو،

و

دین ما!


دژخیم مجتبایی،از سرکردگان نیروی انتظامی رژیم اشغالگر جمهوری اسلامی اخیرا اعتراف کرده است:
"چهارشنبه سوری هیچ جایگاهی در دین و آیین ما ندارد!"
مردک مزدور و حرامزاده ی خمینی صفت یا از روی بلاهت و یا از روی رذالت،و یا هردو، حقیقتی شگرف و انکارناشدنی را برزبان آورده است و آن اینکه:آیین های باستانی ما ایرانیان در دین و آیین اهریمنی گردانندگان و مزدوران رژیم اشغالگر و دست نشانده ی آخوندی هیچ جایگاهی ندارند. همچنانکه آیین های دین اهریمنی گردانندگان و مزدوران رژیم اشغالگر و خونریز جمهوری اسلامی هیچ جایگاهی در دین و آیین خردگرایانه و عمیقا انسانی ما ندارند!
شعر زیر را در همین پیوند،و در پاسخ به دژخیم مجتبایی و دیگر مزدوران و گردانندگان رژیم اشغالگر آخوندی سروده ام.



دین تو و دین ما!


شنیدم که بوزینه ای بیشرف
گرفته دل و دین ما را هدف
زده زر که چهارشنبه سوری ما
ندارد در آیین او هیچ جا
چه جای شگفتی از این جانور
از این دشمن ما و این بوم و بر
که آیین ما را نکوهش کند
به محوش همی کار و کوشش کند
چه،دینش ستاینده ی قاتل است
نماد شر و نکبت کامل است
چنین است پیامم به این بی پدر
که از مهر ونیکی ندارد خبر:
تو ای مظهر فتنه و رهزنی!
تو که زاده ی شوم اهریمنی!
براستی که دین تو و دین ما
همانند رنگ سپید و سیاه
ندارند هیچ نقطه ی اشتراک
وزین گفته در دل نداریم باک
هزار ننگ و نفرین بر آن دین تو!
تفو بر تو و کیش و آیین تو!

علی اکبر رشیدی
بیست وسوم اسفندماه ۱۳۸۷
-----------------------------------------------------
برگرفته از : وبلاگ"
حرف آخر"


۱۳۸۷ اسفند ۲۰, سه‌شنبه





در آستانۀ سال نو:

کشتار ایرانیان

توسط رژیم اشغالگر جمهوری اسلامی





رژیم اشغالگر، ضد ایرانی و غیر ایرانی جمهوری اسلامی بمانند شیوۀ هرساله خویش در آستانۀ سال نوی ایرانیان و جشن های نوروزی ، این بار نیز، از روزهای پیش، سرعت ماشین اعدام و کشتار ایرانیان را بیشتر کرده است.
نگاهی کوتاه به اخبار اعدام ها در روزهای گذشته گواه این مدعاست:


-
اعدام ۶ نفر به اتهام محاربه در زاهدان

در اطلاعيه دادگستری زاهدان،اسم کامل اعدام شدگان درج نشده و تنها ۴ اعدامی بامداد دوشنبه ۱۹ اسفند به اختصار معرفی شدند.بنابراين اطلاعيه «ن-الف فرزند سهراب» به اتهام «مشارکت در مخفی نمودن و نگهداری مسلحانه‌ی دو تبعه‌ بلژيکی،مشارکت در ربايش امام جمعه فهرج، شرکت در شهادت هشت نفر از پرسنل نيروی انتظامی در منطقه کورين»، «م- ک فرزند ابراهيم و ب-ک فرزند علی» نيز به اتهام « آدم ربايی مسلحانه و نگهداری مسلحانه» و «م-ج فرزند سلطان» به اتهام «محاربه و فساد فی الارض، دو فقر قتل عمد مسلحانه، و ايراد جرح، وسرقت مسلحانه خودرو و نگهداری سلاح و مهمات غيرمجاز» به مجازات اعدام محکوم شده و احکام صادره در مورد آنها به مورد اجراء گذاشته شد.
هفته گذشته و در روز ۱۳ اسفند نيز دادگستری استان سيستان و بلوچستان از اعدام ۲ نفر در زاهدان خبر داد ، و مدير روابط عمومی دادگستری سيستان و بلوچستان اسامی آن‌ها را «صلاح‌الدين سيدی فرزند کريم، و خليل‌الله زارعی فرزند نورمحمد» اعلام کرد.اتهام ۲ اعدامی هفته گذشته در زاهدان نيز از سوی مقام‌های قضايی «محاربه و افساد فی‌الارض از طريق هواداری ، عضويت و تلاش موثر مالی و نظامی به‌منظور پيشبرد اهداف گروه تروريستی عبدالمالک ريگی به قصد مقابله با جمهوری اسلامی» عنوان شد.


-اجرای مخفیانه حکم سنگسار در رشت

سحرگاه پنجشنبه پانزده اسفند ۱۳۸۷ طی اقدامی بی سابقه در گیلان مردی ۳۰ ساله به جرم زنای محصنه سنگسار شد.ولی آزاد اهل پارس آباد مغان و کارمند اداره بازرگانی این شهر در محل زندان لاکان شهرستان رشت با حکم شعبه ۱۱ دادگاه کیفری استان گیلان به ریاست جلاد، قاضی کاشانی محکوم به سنگسار شده بود و این در حالی است که زنی که در این اتهام با او شریک بود مورد عفو قرار گرفته است.
این حکم به صورتی مخفیانه و با حضور افراد محدودی به اجرا گذاشته شده است و جنازه وی به دلیل ترس از افشا علیرغم تلاش خانواده وی تحویل آنان نشده و در نقطه ای نامعلوم دفن شده است.اجرای چنین احکامی در گیلان کاملا بی سابقه است.
-یک جوان مریوانی به نام هیوا کریمی توسط نیروهای انتظامی در یکی از روستاهای شهرستان مریوان به نام کانی سانان با شلیک گلوله به قتل رسید.
به این اعدام ها که تنها در چند روزگذشته انجام گرفته است باید مرگ امیرحشمت ساران در زندان "رجایی شهر" را نیز افزود.

رژیم اشغالگر جمهوری اسلامی با اعدام ایرانیان به بهانه های واهیِ از قبیل "حمل و فروش مواد مخدر"، "اراذل و اوباش" ، "برهم زنندۀ نظم اجتماعی" و با اتهاماتی همچون "محارب با خدا" و "مفسد فی الارض" در آستانۀ سال نوی ایرانیان تلاش می کند جشن های ایرانیان در آستانه و در روزهای سال نو را به "عزا" و "ماتم" بدل سازد، چرا که برای این رژیم اشغالگر و سران جنایتکار آن "هر روز عاشوراست!" و"هر زمینی کربلاست"!
گردانندگان رژیم اشغالگر جمهوری اسلامی آگاهانه تلاش می کنند سال نوی ایرانیانی را که عزیزان خود را در آستانۀ فرا رسیدن آن از دست می دهند،برای همیشه به ایام ماتم و سوگواری برای آنان بدل سازد.
از هم اکنون می توان پیش بینی نمود که علاوه بر این اعدام ها و کشتار ایرانیان توسط رژیم اشغالگر جمهوری اسلامی در آستانۀ سال نوی ایرانیان، سران این رژیم اشغالگر که هیچ پیوندی با تاریخ و مردم ما ندارند، در تکمیل تلاش های ضدایرانی خود در راستای تبدیل جشن باستانی سال نو به مراسم عزاداری و سوگواری، مانند هر سال، در همین هنگامه ها، استخوان های سگ و گربه و گرگ و شغال و...را جمع آوری کرده و در تابوت هایی در سرتاسر ایران بگردانند و آنها را بعنوان "شهدای"!!! جنگ ضد میهنیِ هشت ساله و خمینی خواسته، در جای جای ایران چال کنند.
سران رژیم اشغالگر، ضد ایرانی و غیر ایرانیِ باید بدانند که ایرانیان برغم همه ی تلاش های مذبوحانه ی سران این رژیم خونریز و تبهکار برای تبدیل ایران زمین به گورستان و حاکم نمودن فضای سرد و سیاه گورستان در میان ایرانیان،امسال نیز همانند سال های گذشته با عزمی راسخ به پیشواز نوروز می روند و با برگزاری آیین های باشکوه نوروزی به این جنایتکاران می گویند:
"ایران کربلا نیست و روزهای ایرانیان عاشورا نیست!"
کیانوش رشیدی
بیستم اسفندماه 1387
دهم مارس 2009

----------------------------------------


وبلاگ "حرف آخر":



وقتی علیرضا خدایی خودش را برای خمینی چاک می دهد!

(و پرسشی در باره ی "ولادیمیر")

مزدور حرفه ای،علیرضا خدایی!

علیرضا خدایی،مزدور شناخته شده ی وزارت اطلاعات رژیم خمینی،و گرداننده ی ورق پاره های اینترنتی ساواماساخته ی "راه توده" و "پیک نت"،در ادامه ی دریوزگی های همیشگی خویش برای رژیم اشغالگر و دست نشانده ی جمهوری اسلامی،سرانجام برخی تعارفات پیشین را بکناری گذاشته و در آخرین شماره ی ورق پاره ی ساواماساخته ی "راه توده"(شماره ی ۲۱۶) آنچنان بدفاع از رهبر خون آشام و گوربگورشده اش،خمینی،پرداخته است که تو گویی از پدر و جدّ حرامزاده اش پشتیبانی می کند!
علیرضا خدایی که از دیرباز،در نتیجه ی هرزگی مزمن و هماغوشی و همبستری با همنوعان و همپالگی های آخوند و آخوندزاده ی خویش در حوزه ها و مکاتب انگلیسی خمینی جلاد و همدستان و شاگردان معمم و مکلایش،آبستن واپسگرایانه ترین تئوری ها و سیاست های ضدایرانی و آخوندی بود،سرانجام زاییده و فرزند حرامزاده ی خویش را که همانا وقیحانه ترین نوع پشتیبانی از خمینی جنایتکار و رژیم پلید و خونریز آخوندی می باشد، در تمامی طول و عرض ورق پاره ی ننگین و آلوده ی خویش که اساسا بدستور و با بودجه ی وزارت اطلاعات بدنام رژیم آخوندی راه اندازی شد،از تهیگاه اش پس انداخته است!
ناگفته پیداست که زایمان مزبور،آنهم زایمانی از این دست،نمی توانست درد زایمان را بهمراه نداشته باشد!
هم از اینروست که علیرضا خدایی،این جاسوس دیرینه ی وزارت اطلاعات رژیم جمهوری اسلامی،و این قاتل رذیل بسیاری از ایرانیان آزاده و میهن دوست،از جمله نظامیان دلیر و آزاده ی مرتبط با قیام ملی ۱۸ تیر ۱۳۵۹(موسوم به "کودتای نوژه") و نیز بسیاری از هم میهنان مجاهد و کمونیست و...،پابپای پس انداختن فرزند حرامزاده ی خویش،از شدت درد و سوختگی،باتلاقی از کینه و نفرت جانورانه و فقاهتی ـ وقاحتی را بسوی همه ی ایرانیان مخالف رژیم جنایتکار آخوندی،و در وهله ی نخست،نیروهای هوادار پادشاهی و مجاهدین خلق بالا آورده، و پابپای آن، از اینکه حتی سران حزب توده،یعنی همکاران پیشین وی نیز برهمبستری و هماغوشی دیرینه ی این فلک زده و پتیاره و فاحشه ی سیاسی ـ عقیدتی با آخوندهای معمم ومکلای خمینی صفت انگشت گذاشته و به افشای وی پرداخته اند،کف بر دهان کثیف خویش آورده و زمین و زمان را بباد دشنام و ناسزا گرفته است!
تازه ترین، و بهمان اندازه بی شرمانه ترین و آشکارترین پشتیبانی علیرضا خدایی از رژیم اشغالگر و دست نشانده ی آخوندی و خمینی خون آشام،هرچند محیط و فضای پیرامون ما را بگونه ای وصف ناشدنی و غیرقابل تصور آلوده و بویناک ساخته است،اما این امتیاز و حُسن اساسی را دارد که ما را یکبار برای همیشه از توضیحات اضافی و حتی تاکیدهای پیوسته بر واقعیت مسلم و ثابت شده ی مزدوری این جاسوس دیرینه ی وزارت اطلاعات رژیم ضدایرانی آخوندی بی نیاز می سازد!
ضمنا،علیرضا خدایی، این مزدور پلید و مادرزاد که حتی پستان مادرش را نیز گاز گرفته است، اخیرا،و درتکمیل دروغگویی های پیشین،مدعی شده است که در دوران اقامتش در افغانستان، با یک دیپلمات نظامی شوروی،بنام "ولادیمیر" دیدار و مذاکره داشته است!
وی در این باره از جمله مدعی شده است که:
" بهرحال، آن 18 دیپلمات اتحاد شوروی خاک ایران را ترک کردند. من وقتی در مرداد ماه 1362 وارد افغانستان شدم، با این یقین که برخی از این دیپلمات‌ها باید زبان فارسی را می‌دانستند که به ایران اعزام شده بودند، جستجو برای یافتن دیپلمات‌هائی را آغاز کردم که بعد از خروج از ایران دولت اتحاد شوروی احتمالا آنها را برای خدمت به افغانستان اعزام کرده است. جستجوی من بعد از دو سال به نتیجه رسید و یکی از آنها را توانستم در کابل پیدا کنم. او که "ولادیمیر" نام داشت در افغانستان از افسران اطلاعاتی ارتش سرخ بود که ریاست بخش مرزهای افغانستان و ایران را برعهده داشت. وقتی از ایران اخراج شده بود سرگرد ارتش بود و زمانی که من در کابل او را پیدا کردم سرهنگ ارتش سرخ بود و در مکرورویان اول یا کهنه، که بسیاری از سرمشاوران اتحاد شوروی در آنجا زندگی می‌کردند زندگی می‌کرد. فارسی را نسبتا خوب حرف می‌زد و همراه با کوزیچکین کلاس زبان فارسی حبیب الله فروغیان را گذرانده بود. فروغیان از افسران توده‌ای دوران قیام افسران خراسان و حکومت ملی آذربایجان ایران بود که بعد از شکست آن حکومت به مهاجرت اتحاد شوروی رفته بود. "ولادیمیر" از هم دوره‌های کوزیچکین بود و آنچه را می‌خوانید اطلاعاتی است که او بتدریج و طی زمان در کابل دراختیار من گذاشت..."
(ورق پاره راه توده،شماره ۲۱۵،دوم مارس ۲۰۰۳)
من پیش از این نوشته ام،و اکنون نیز با اطلاع موثق می گویم که دیپلمات مورد اشاره،"آندره ی ولادیمیروویچ ویربانول"،معاون وقت آتاشه ی نظامی سفارت شوروی پیشین در افغانستان، و یکی از اربابان بلاواسطه ی اطلاعاتی علیرضا خدایی بوده است.
اگر چنین نیست،بگذار علیرضا خدایی،که در یادمانده های واماندگی خویش با نوعی خودستایی تهوع آور می خواهد به خوانندگان ورق پاره ی ساواماساخته اش چنین القا نماید که از هوش و حافظه ای استثنایی برخوردار بوده و در این رهگذر ظاهرا حتی بیاد دارد که سی سال پیش،در فلان روز و یا فلان ساعت چه غذایی را کوفت کرده است،با یاری گرفتن از همین حافظه ی کذایی و بظاهر استثنایی خویش بیاد بیاورد که نام پدر و نام خانوادگی دیپلماتی که او با خرمردرندی و شیادی همیشگی خویش از وی تنها با عنوان"ولادیمیر" یاد کرده است،چه بود؟
با شناختی که من از علیرضا خدایی،این دروغگوی حرفه ای ـ که حتی در محافل توده ای به "علی چاخان" معروف بود ـ دارم،چنانچه او فردا اعلام نماید که نام،نام پدر ونام خانوادگی دیپلمات مورد اشاره در افغانستان "ولادیمیر ایلیچ لنین "،رهبر انقلاب اکتبر روسیه بود،ابدا شگفت زده نمی شوم.
باور کنید شوخی نمی کنم!
علی اکبر رشیدی
بیستم اسفندماه 1387
----------------------------------------------------------
برگرفته از: وبلاگ "حرف آخر"

۱۳۸۷ اسفند ۱۸, یکشنبه





روز های "زن" خجسته باد!


پیشکش های من:





نقاشی ها از:کیانوش رشیدی

زنان و مردان سرزمین ما ایران، هرساله، سه بار روز "زن" را برگزار می کنند:

"اسپندارمذگان" جشن زنان ایرانی به درازای تاریخ "سرزمین ایران" و "ایران کنونی"،"هفدهم دی ماه"، آنگاه که "حجابِ" ساختۀ بیگانگان و تایید شدۀ مرتجعین دینی،توسط رضا شاه بزرگ از چهرۀ "زن"ایرانی برداشته شد.

و"هشتم ماه مارس" میلادی که جشن همۀ زنان کرۀ خاکی ما می باشد.

و عجبا که همۀ این جشن ها با زمستان پیوند دارند. و درست در سرمایِ زندگیِ طبیعت، "زنان" ایران ، این زایندگان و آفرینندگان ، "زایشی" دوباره را در آستانۀ بهار جشن می گیرند.

با بوسه ای بر پاها و دستان و گونه های همۀ مادران ، بانوان، دختران و دوشیزگان سرزمین ما که با رژیم جنایتکار خمینی در ستیزند، این جشن ها را به:

"چیستا" ، دخت زیبایِ اشوزرتشت این اندیشمند بزرگ سرزمین های آریایی،پیام آور نیکی و راستی؛

"وشتی"، شهبانوی نیکوکار ایرانیان؛

"پروشات"، مامِ اردشیر دوم هخامنشی؛

پروین اعتصامی؛

فروغ فرخ زاد؛

سیمین بهبهانی؛


و

زنده یاد، بانو فرخ رو پارسا ،نخستین وزیرِ زن در سِمَت وزیر آموزش و پرورش ایران و نخستین زنی که رژیم جنایتکار آخوندی پس از اشغال میهنِ ما در بهمن ماه ۱۳۵۷، به جوخه های اعدام سپرد؛

بی بی فرخ نیک بخت از جانباختگان قیام افسران پادگان "شاهرخی"(نوژه)؛

معصومه شادمانی؛

به "عاطفۀ" شانزده ساله از "نکا"،

"لیلا"،شاهزاده خانم از دست رفته؛

به مادر ازدست رفته ام؛

به خواهر از دست رفته ام؛

به مادربزرگ از دست رفته ام؛

و

به خواهرانم؛

بانو فرح پهلوی، شهبانوی ایران؛

به همه ی زنانِ ایرانی

که به "جرم" پیکار در راه رهایی خود، مردم و میهن ما،

در زندانهای قرون وسطایی رژیم جنایتکار خمینی

بسر می برند؛

و

به همه ی مردان سرزمین ما

که دوشادوش زنان میهن ما برای

سرنگونی رژیم زن ستیز و جنایتکار خمینی مبارزه می کنند

شادباش می گویم!

کیانوش رشیدی

هژدهم اسفندماه ۱۳۸۷

هشتم ماه مارس ۲۰۰۹ میلادی

-------------------------------

۱۳۸۷ اسفند ۱۶, جمعه


بانویِ من ، امروز روز توست


( زن ایرانی و هشت مارس )


جمشید پیمان ، 3 ـ 3 ـ 2009

"بانوانِ پاک"

نقاشی از: کیانوش رشیدی


بانویِ من ، بانویِ من !
برشانه هایِ تردِ تو اندوهِ سال هاست .
در دست هایِ تو
تصویردردِ کهنه یِ تاریخ ، مانده است
در گریه هایِ تو
خونِ هزاره هاست که سرریز کرده است
برگونه هایِ زردِ تو ،رنج وبال هاست .

بانویِ من !
می بینمت هنوز
پیچیده در کشاکش بس شعله ی هراس
خاموش و سر به زیر و دل افسرده و پریش
در کنج خلوتِ پر شور عارفان
در غرفه هایِ شوکتِ شاهانِ روزگار .
می بینمت هنوز
همراهِ لیلی و شیرین و کیمیا
بی پای رفتن و بی دست اختیار
بی فرصتِ گزینش و در متن اضطراب ،
گیسو سپید کرده و دل خسته زانتظار .

بانویِ من !
نوباوه یِ جهان ندیده یِ دامانِ یزدِگرد
می بینمت به یـثـربِ تاریخ ،
تـاراج می شوی .
می بینمت که بر سر بازار بلخ و شام
با مایه هایِ غارتِ استخر و تیسفون
چوب حراج می خوری و پیش گریه ام
آماج می شوی.

بانویِ من !
آئینه یِ مکدر پروین خسته جان
تصویر پر غبار تو را ، نازنین من ،
در پیش دیده یِ پر وحشتم نهاد
صدها شیار پرسش بی پاسخ زمان
پیشانی بلند تو را ، نازنین من
از هم گسسته بود .
دیدم تو را ،
در تو به تویِ لب به لب از آهِ آینه
دیدم تو را ،
مثل هزاره هایِ ز سر برگذشته ات ،
دستی برآمده از دخمـه هایِ خوف ،
دیواره هایِ صبر دلت را شکسته بود .

بانویِ من !
بانویِ هفت ساله یِ هفتاد ساله ام !
ای دختِ مرده در رَحِـم آرزویِ خویش ،
می بینمت دوباره در پی این سال هایِ رنج
همراهِ قافله یِ تهمتی عظیم ،
بر پشتِ اشتر تاریخ ، مانده ای .
من شاهدم که بشیرانِ واحـه ها
قلبِ تو را به شیر شتر ، تاخت می زنند
می بینمت به حرف و حدیث قبیله ها
جاری چو نهرهای پراز شیر و از عسل ،
اما ز بحثِ عشق
در صدر و ذیل کلام غریـبـشان
سطری ندیده ای ، حرفی نخوانده ای .

بانویِ من !
ای مریم همیشه مریم تاریخ تلخ من
می بینمت دوباره به گودالِ اتهام
بارانِ سنگ فرو می کشد تو را
آری درست دیده ای این بار نازنین
سنگِ نخست را
عیسا به سویِ تو پرتاب می کند .
بی هوده است شِکوه دگر نازنین من
بی هوده قلبِ کوچکِ در تب نشسته ات
زین چشمه های ِ خشک ،
از روی سادگی ، طلبِ آب می کند .

بانویِ من !
امروز روز توست
باور نمی کنی که روز تو هم می رسد ز راه ؟
یک روز سرد و ساکت و سرشار از دروغ .
یعنی که رویِ این همه تاریخ ، نازنین
خط می کشیم و نقطه و . . . آغاز می کنیم ؛
یعنی دوباره زاده می شوی از دنده یِ کسی
یعنی دوباره طرد شدن از بهشت پاک
یعنی دوباره غـار ، حَرَم ، خواب و رختخواب
یعنی دوباره مقنعه با حکم شیخ شهر
یعنی دوباره خانه نشینی به اذن شرع
یعنی دوباره پایِ نرفتن ، دوباره نـنـگ .
آری رسیده روز تو ای نازنین ز راه
یک روز تلخ و تیره و افتاده از فروغ .

-----------------------------

۱۳۸۷ اسفند ۱۲, دوشنبه



فیلمهای جدید هالیوود در تهران:

طنز: از کیانوش رشیدی

دوازدهم اسفندماه 1387

خواهر محجبه و مکرمه، هنرپیشۀ هالیوود، آنت بنینگ در تهران



خواهر محجبه،هنرپیشۀ معروف، آنت بنینگ که در جمع هیئتی از سفرای فرهنگی آمریکا، از سوی هالیوود و کمپانی فیلمسازی " یونیورسال" به ایران آمده است، طی یک مصاحبه مطبوعاتی که قرار است در آخر این هفته انجام شود، در پاسخ به پرسش"فاطمه ارّه" خبرنگارمحجبۀ "سلام سینما" در بارۀ اهداف سفر هیئت خواهران و بردران هالیوود به ایران خواهد گفت:

"-در چارچوب پشتیبانی فرهنگی از ام القرای اسلام و دیدار با فیلمسازان و هنرپیشگان مکتبی و متعهد همچون "برادر داریوش
مهرجویی
"، "برادر عباس کیارستمی "، "برادر مجید مجیدی"،"خواهرنیکی کریمی "، "خواهرهدیه تهرانی"،"برادر فرامرز قریبیان" و ...به ایران آمدیم.

طی این سفر با برادرِ سینمادوست، ارشادکننده و هنرمند، صفارهرندی و برادر رحیم مشایی نیز ملاقات(شاید مخفی-فاطمه ارّه) کردیم.

از آنجا که بخش بزرگی از آرشیو و بایگانی برادرانمان در کمپانی " یونیورسال"، بسیاری از فیلمهای هالیوود در آتش سوزی مهیب چند سال پیش از بین رفت، با برادر صفار هرندی و برادر رحیم مشایی برای حفظ میراث فرهنگی، به توافق رسیدیم در چارچوب همکاری های همه جانبۀ فرهنگی با ام القرای اسلام، این فیلمها را دوباره در ایران
بسازیم."

خواهر آنت بننیگ در پاسخ به پرسشِ این فیلمها کدام هستند؟ پاسخ داد:

"برای آغاز به همکاری تصمیم گرفتیم فیلمهای زیر را تولید کنیم:

1- -"فراری" با شرکت"سید علی گدا " در نقش "مرد یک دست"

2-"کینگ کنگ" با شرکت هالۀ نور، برادر محمود احمدی نژاد

3-"آرواره های کوسه" با شرکت برادر اکبر هاشمی رفسنجانی؛

4- "دوازده مرد خشمگین"، با شرکت برادر محمود هاشمی شاهرودی عراقی.(برادر هاشمی شاهرودی نقش لی.جی.کاب در نسخۀ قدیمی این فیلم را ایفا خواهد کرد)؛

5-"فریب"، با شرکت برادر سید محمد خاتمی،

6-"هالک" با شرکت برادرِ سردار- پاسدار رحیم صفوی؛"

آنت بنینگ در ادامه گفت:

"هیئت با حضور در حرامگاه امام زایل(ره) سه فیلم خواهد ساخت:

-فیلم"بازگشت دراکولا" با شرکت امام زایل(ره) در نقش اصلی؛

- فیلم "عروس دراکولا"، با شرکت حضرت امام در نقش اصلیِ خود و من(آنت بنینگ- فاطمه ارّه) در نقش "عروس""

آنت بنینگ در بارۀ سومین فیلم گفت:

"از آنجا که پس از مرگ حضرت امام، واژۀ"ره"نیز به نام ایشان اضافه شد،پس از بررسی های شبانه روزیِ برادرانِ مکتبی و کُدشناس، ما کُد واژۀ "ره" را باز کردیم و بر اساس فیلم "کُد داوینچی"،نخست تصمیم داشتیم فیلم"کُدِ امام" را بسازیم. اما پس از بررسی های بیشتر به این نتیجه رسیدیم، با الهام از دو حرف تشکیل دهندۀ "ره"، فیلم "راهزن هندی"(1) را
بسازیم."

خواهر بنینگ با توضیح اینکه خودش بارها و بارها "توضیح المسائل" از امام زایل و "حلیة المتقین" از علامه محمد باقر مجلسی را خوانده است،گفت:

" هیئـت هالیوود تصمیم گرفت بر اساس فیلم "بازگشت به گذشته"(با شرکت مایکل.جِی.فوکس)، در پاسخ به فیلم "300"، فیلم تازۀ "1400" را بسازد.

هنرمند با ایمان و مکتبی آنت بنینگ در پایان این مصاحبۀ مطبوعاتی با خواندن پیامی از سوی همسرش "وارن بیتی" کارگردان و هنرپیشۀ هالیوود، که او نیز اخیرا بسیار متدین شده و مشغول خواندن "رسائل" است، خطاب به سران ام القرای اسلام، از آنان درخواست نمود:

"همۀ سران نظام، دوشادوش یکدیگر و "همه باهم" در فیلم "این گروه خبیث" بازی کنند."

و ادامه داد:

"از آنجا که اوضاع ام القرای اسلام بسیار قاراشمیش است، همۀ سران نظام برای بازی در فیلم "فرار بزرگ" آماده باشند."


فاطمه ارّه-خبرنگار "سلام سینما"


--------------------------------------------------

(1)- "راهزن هندی" را نخستین بار علی اکبر رشیدی ، در یکی از طنزهایش بکار بُرد.

******************************************